28-04-07

Inculpé pour empoisonnement


MedicijnenPillen_pUn médecin inculpé pour empoisonnement à Theux

Le Soir, samedi 28 avril 2007

Un médecin de Theux exerçant en endocrinologie et en diabétologie au CHU d'Angleur a été placé sous mandat d'arrêt vendredi au parquet de Liège pour un double assassinat par empoissonnement.

Le médecin, âgé de 40 ans, était marié jusqu'il y a peu, mais le divorce vient d'être prononcé. Le couple a deux enfants de 9 et 10 ans.

Les deux victimes présumées sont deux grandes-tantes de l'ex-épouse du médecin, Mme Josée Julémont, décédée le 10 février 2001 à l'âge de 71 ans, et Mme Berthe Loix, née en 1932 et décédée le 28 janvier 2002.

Il semble que ces deux personnes étaient soignées par le suspect. La première est décédée au domicile du médecin, chez qui elle avait été invitée à dîner. La seconde est décédée au CHU d'Angleur, 48 heures après avoir été hospitalisée à la demande du suspect.

Le médecin nie les faits, mais les enquêteurs auraient déjà relevé des indices sérieux de culpabilité. Les témoignages de deux personnes accablent par ailleurs l'inculpé.

Le docteur avait pu capter l'héritage de ces deux grandes-tantes par alliance. Il semble que son épouse n'était au courant de rien.

L'enquête se poursuit et le médecin a été écroué à la prison de Lantin.

Comme les deux victimes ont été incinérées, aucun examen post-mortem ne peut avoir lieu.

(d'après Belga)

17:07 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-04-07

Ongecensureerd gezond en kritisch mogen denken


Ongecensureerd gezond en kritisch mogen denken

Microsoft.pict_100473









Nadat kamerlid Jan Peeters die in het hoogste partijorgaan van de regerende Sp.a* zetelt, in april 2005 via de radio en televisie een oproep deed om de MSN-nieuwsgroep van de Werkgroep Morkhoven 'met wettelijke middelen van het Internet te verwijderen' alhoewel dit volgens hem 'erg moeilijk zou gaan', namen de problemen met de MSN-groep Morkhoven op een schrikbarende wijze toe.

Op 8.12.2006 verdwenen er plots meer dan 260 dossierstukken en berichten van de MSN-groep van Prinses de Croÿ die nauw met de Werkgroep Morkhoven samenwerkt. Ook alle foto's verdwenen. In één klap werd daardoor het jarenlange werk teniet gedaan.
Pas op 23.10.2006 en na herhaalde klachten bij MSN werden de foto's en documenten waarvan gedacht werd dat zij definitief verloren waren gegaan, grotendeels teruggeplaatst.

Op 16.3.2007 bleek de MSN-Nieuwsgroep 'FondationPrincessedeCroÿ' ontoegankelijk te zijn. Het franstalige MSN Groups Support Team liet verstaan dat zij 'van niets wist' en dat de groep 'misschien door een technische fout van de groepsmanager' werd opgedoekt. Het nederlandstalige MSN Groups Support Team kwam met een verward verhaal af. 'De groep bestond nog wel maar werd door MSN gesloten omdat de gebruikersvoorwaarden op een ernstige wijze waren geschonden'. De groepsruimte zou gesloten blijven 'tot dat het onderzoek was afgesloten en de inhoud van de MSN-groep door MSN was vernietigd'. Verdere commentaar wilde MSN niet geven en men wilde ook niet antwoorden op de vraag om welke redenen de gebruikersvoorwaarden werden geschonden.

De beslissing van MSN volgde na een bericht over de Europese subsidies aan het Europese Centrum voor Vermiste Kinderen 'Child Focus'. Dit bericht was gebaseerd op de informatie die in een Roemeense krant verscheen.
In een ander bericht werd de handel van Roemeense adoptiekinderen naar de andere Europese landen en de Verenigde Staten aangeklaagd.

Op 19.4.2007 stelde de vzw Werkgroep Morkhoven vast dat alle foto's, waaronder ook de door Prinses de Croÿ geplaatste foto's, van de MSN-groep 'Werkgroep Morkhoven' waren verdwenen. Toen zij boven al de verdwenen foto's van Prinses de Croÿ de vermelding 'door MSN verwijderd' begon aan te brengen, werd de toegang tot de MSN-groep Werkgroep Morkhoven plotseling afgesloten. Dat gebeurde met de volgende mededeling: 'Safari ne parvient pas à ouvrir la page “http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven/danze.msnw?action=ReqPhotoSettings&Return=ShowPhoto&PhotoID=459” car la connexion au serveur “groups.msn.com” a échoué' ('Safari kan de bladzijde “http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven/danze.msnw?action=ReqPhotoSettings&Return=ShowPhoto&PhotoID=459” niet openen omdat de verbinding met de server “groups.msn.com” mislukte').
Al de MSN-nieuwsgroepen die er op het Internet bestaan, bleken vooor de Werkgroep Morkhoven ontoegankelijk te zijn geworden en Morkhoven kon haar MSN-nieuwsgroep zelfs niet meer via de zoekrobot Google bekijken.

De vzw Werkgroep Morkhoven was alles behalve opgezet met deze gang van zaken en vroeg zich af waarom het MSN Groups Support Team niet antwoordde op haar brief van enkele weken geleden.
In deze brief werd naar de preciese reden voor het sluiten van de MSN-group 'Fondation Princesse de Croÿ' gevraagd en werd MSN vriendelijk verzocht om de groep te heropenen.
Als MSN klachten ontvangt, heeft zij immers de gewoonte om vooreerst de manager van de groep te contacteren. Een MSN-groep wordt nooit zonder enige waarschuwing van het Internet gehaald. Dat geldt, normaal gezien, zeker voor een MSN-groep die kinderpornohandel bestrijdt en op een paar jaren tijd met zo'n 86.000 bezoekers op een internationale belangstelling kon rekenen.

Werken met MSN-groepen is gemakkelijk en aangenaam maar dat wordt anders als er gecensureerd wordt en tal van problemen opduiken. Het kan ook niet dat MSN-nieuwsgroepen tengevolge van een oproep van één of andere politicus of onder druk van één of andere instantie, zonder verdere commentaar worden gesloten en vernietigd.

Nadat de Werkgroep Morkhoven een Internet-persmededeling verspreidde, werd de verbinding met de server van "groups.msn.com" hersteld en kreeg de Werkgroep opnieuw toegang tot al de bestaande MSN-groepen. Ook de foto's werden teruggeplaatst. Dat neemt echter niet weg dat deze pesterijen al enkele jaren duren en dat er -buiten de Werkgroep Morkhoven- waarschijnlijk ook andere MSN-groepen het slachtoffer worden van dergelijke praktijken zonder dat de Microsoft-top daartegen optreedt.

Waar gaan we trouwens naartoe indien, zoals Microsoft in China onder druk van de Chinese leiders reeds heeft gedaan, het Internet gecensureerd wordt en alle nieuwsgroepen of blogs die niet in het kraam van de overheid passen, weggepest of gesloten worden ?
Een beetje openheid en discussie in onze Westerse democratische rechtsstaten kan zeker geen kwaad maar de vraag is of multinatioals zoals Microsoft daaraan wensen mee te werken.

-----------------------

Voor meer informatie terzake:
http://msn-groepen.skynetblogs.be/
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://fondationprincessedecroy.over-blog.org/
http://www.romania-forexportonly.blogspot.com/

* De Vlaamse socialistische partij veranderde enkele jaren geleden haar naam in Sp.a wat voor 'Sociaal', 'Progressief' en 'Alternatief' staat.

12:34 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-07

Haguenau: physical and mental torture

 

Haguenau: Prison for laboratory guinea-pigs'

Haguenau.d4627pIt happened in 1970. He was young and reckless. A Belgian guy had shown him the way to burgle houses, what he saw as a game, which led him to a three years of prison sentence whereas he was 22-years-old. By bad luck, a warden came between him and another prisoner at the time of a brawl, and his fist accidentally hit his facet. Sentenced  to an additional year for that, he made a hunger strike, asking his transfer in another prison.

He had then been sent to Haguenau, a former military and bourgeois and hospital, according to historians', which would have known just one gloomy period during the war, when the German army used it to lock members of the underground army and political prisoner. After the war, Haguenau returned to a woman' prison, then would have become a mixed prison as from 1957 for the alleged innocents in waiting of their judgement, according to the historians.

The prisoners would have benefited from daily sports activities followed by compulsory showers, from studies, from workshops and Sunday film shows. A disciplinary district at the basement would have been a "cell without television". An appendix of the prison would have been reserved for the psychopaths, very few that the penitentiary staff was to treat as normal people.  There were watchtowers, and guards had order to shoot at any prisoner who tried to escape, but those who where confined to isolation did not have right to the collective walks.

In 1970, there were no women at Haguenau, not even among the staff. The prisoner was greeted by a psychiatrist who asked him five questions, then had him tied to a bed for two weeks, in full isolation. He was injected nerve sedatives morning and evening, maintained in a semi coma until he accepted the replacement of the injection by a glass full of drinkable sedative, which he had to take to the last drop  in front of the warden.  He would then be able to hold on his legs and join the collective walk.

All the prisoners were under the same massive doses nerve sedative. Long period immobilization is a physical and mental torture considered inhuman in the psychiatric hospitals, for as long it exceeds between two to three days. It acted of a "chemical brainwash", only possible treatment that would enable to obtain that all the prisoners accept the drugs.

The prisoner was then going to learn that the doctors would chose some to evaluate the human physical and mental limit, and in case of good conduct, it was enough to say "no thank you", to be tied back to his bed for two weeks.

He has heard a man moaning that he was dying, and who died without a doctor coming to untie him. He has heard another man shouting that he was becoming mad, until his words had no more sense and that an ambulance came to take him away, proof that there was no quarter reserved to psychopaths.  He has seen men eating twisted spoons to be able to rest at hospital. He  has heard a guard saying to another:- "That is a good doctor".

"I have not known the 'Club Med' period of Haguenau. I was never been informed of 'Sunday film shows' or 'sports activities'. It was forbidden to play football in the yard  and the prisoners could only take a shower on Sunday. There weren't any more television in the cells than in the disciplinary quarter. I was tied, injected sleeping medicine for four and a half months, thus around a quarter of the time I spent at Haguenau", he said.

Forced labour was not dissociable from the prison sentence then, until the law of June 22, 1987, reducing the prisoners to slavery in what was called "workshops". A prisoner had thrown benzene at him and immolated him. Back from the hospital, his entire body burned, he was tied to his bed for weeks. He was untied every morning and evening to go back to hospital and change his bandages, proof that Haguenau was not a hospital prison. He was then told that in order to prevent he might want to take revenge, the man who had immolated him would keep the normal treatment, and he would stay in isolation until the end of his sentence. He was released with more nerve sedatives than blood in the veins, without previous treatment to cure the intoxication: his body quickly withdrew in violent shakings.

The prison, a neo-classic monument built between 1783 and 1788, was closed in 1986, a year before the law abolishing the slavery of prisoners, then partially destroyed due to a "mushroom in its wooden frame".

It was a dry prison, assures the Haguenau survivor, who cannot imagine that a mushroom could have settle there, invincible at the point to justify the destruction of a prison (and 200-years-old historical building), whereas do not have enough cells for its prisoners.  The middle part of building, presumably without mushroom, was transformed into a game library, inaugurated in 2001.

Historians just talk of the time the prison detained only women, among which Violette Nozière, famous in the thirties for having poisoned her incestuous father, but also her mother, to save her from the shame, the culpability and the remorse of having closed her eyes.

The silence that surrounds what has happened there under the guidance of French doctors, the number of prisoners  transformed by force into unwilling laboratory guinea-pigs,  one imagines the true reason for closing hides something else.


Official history of the Haguenau prison: http://www.netcomete.com/prison.html
Fondation Princesse de Croÿ: http://fondationprincessedecroy.over-blog.org/
Psychiatric abuses: http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/

07:51 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-07

Haguenau: Prison pour cobayes de laboratoire

 

Haguenau.d4627pCela s'est passé en France en 1970. Il était jeune et inconscient. Un belge l'avait embarqué dans des cambriolages, ce qu'il voyait comme un jeu et le mena à une condamnation à trois ans de prison, à l'âge de 22 ans. Par malchance, un gardien se mit entre un prisonnier et lui pour les séparer lors d’une bagarre et  il prit son poing dans la figure. Condamné à un an supplémentaire pour cela, il fit une grève de la faim, demandant son transfert dans une autre prison.
Il fut envoyé à Haguenau, un ancien hôpital militaire et bourgeois, devenu une prison de femme en 1822 et n'aurait connu qu’une sombre époque durant la guerre, quand l’armée allemande y avait enfermé les résistants et prisonniers politiques.  Après la guerre, Haguenau était redevenu une prison de femme, puis serait devenu une maison d’arrêt mixte en 1957, pour les présumés innocents en l'attente de leur jugement, selon les historiens.

Les prisonniers y auraient bénéficié d’activités sportives journalières suivies de douches obligatoires, de cours, d'atelier et de séances de cinéma dominicale. Un quartier disciplinaire au sous-sol aurait été une "cellule sans télévision". Une annexe de la prison aurait été réservée aux psychopathes, peu nombreux, que le personnel pénitentiaire était tenu de considérer comme des personnes normales. Il y avait des miradors, et les gardiens avaient ordre de tirer sur les prisonnier qui tentaient de s’échapper, mais ceux confinés à l'isolation n’avaient pas droit aux promenades collectives.

En 1970, il n'y avait aucune femme à Haguenau, pas même parmi le personnel. Le prisonnier était accueilli par le psychiatre qui lui posait cinq questions, puis le faisait attacher à un lit durant quinze jours, en complète isolation. Il était injecté des neuroleptiques matin et soir, maintenu dans un état semi comateux,  jusqu'à ce qu'il accepte le remplacement de la piqûre par un verre plein de neuroleptique buvable, qu'il devait prendre jusqu'à la dernière goutte devant le gardien. Il pouvait alors tenir sur ses jambes et rejoindre la promenade collective.

Tous les prisonniers étaient sous les mêmes doses massives de neuroleptiques. L’immobilisation de longue durée est une torture physique et mentale considérée inhumaine dans les hôpitaux psychiatriques, dés lors qu’elle excède de deux à trois jours. Il s'agissait d'un "lavage de cerveau chimique", seul traitement capable d'obtenir que la totalité des prisonniers acceptent la drogue.

Le prisonnier allait en suite apprendre que les médecins choisissaient certains pour évaluer les limites physique et mentales humaines : qu'en cas de bonne conduite, il suffisait de dire "non merci", pour être à nouveau attaché à son lit durant quinze jours.
Il a  entendu un homme gémir qu’il était en train de mourir, et qui est mort sans qu’un médecin ne vienne le détacher. Il a entendu un autre homme crier qu’il devenait fou, jusqu’à ce que ses paroles n’aient de sens et qu'une ambulance l'emmène, preuve qu'il n'y avait aucune annexe réservée aux psychopathes. Il a vu  des hommes manger des cuillères tordues pour pouvoir se reposer à l'hôpital. Il a entendu un gardien dire à un autre:- "Voilà un bon médecin".

"Je n'ai pas connu la période 'Club Med' de Haguenau. Je n'ai  jamais été informé de 'séances de cinéma dominicale' ou 'd'activité sportive'. Il était interdit de jouer au football dans la cour et les prisonniers ne pouvaient prendre de douche que le dimanche. Il n'y avait pas plus de télévision dans les cellules que dans le quartier disciplinaire. J’y ai été attaché, injecté des barbituriques durant quatre mois et demi, soit environ un quart de ma peine passé à Haguenau", dit-il.

Les travaux forcés en France étaient alors indissociables de la peine de prison jusqu’à la loi du 22 juin 1987, réduisant les prisonniers à l’esclavage, dans ce qui s'appelaient des "ateliers". Un prisonnier projeta de l'essence sur lui et l'immola, preuve d’un savant contrôle des neuroleptiques.  De retour de l'hôpital, le corps entièrement brûlé, il fut attaché à son lit. Il était détaché matins et soirs pour être ramené à l'hôpital afin de changer ses bandages, preuve qu'il ne s'agissait pas d'une prison hôpital. Le psychiatre lui dit alors qu'en vue d'éviter qu'il ne se venge, celui qui l'avait brûlé garderait le traitement ordinaire, et il resterait en isolation, jusqu'à la fin de sa peine.
Il fut relâché avec plus de neuroleptique que de sang dans les veines, sans désintoxication préalable.  Son corps s'est rapidement dérobé dans de violents tremblements.

La prison, un monument néoclassique construit entre 1783 et 1788, a été fermée et  en 1986, un an avant l'abolition de l'esclavage des prisonniers, puis partiellement détruite  en raison d’un "champignon dans la charpente".  La partie centrale du bâtiment, apparemment sans champignons, a été transformée en une ludothèque, inaugurée en 2001.
C'était une prison sèche, assure le rescapé de Haguenau, qui  n'imagine pas qu'un champignon ait pu s'y plaire, ou soit invincible au point de justifier la destruction d'une prison (et bâtiment historique vieux de 200 ans) alors que la France manque autant de cellules pour ses prisonniers.

Les historiens ne parlent que de l'époque où la prison ne détenait que des femmes, dont Violette Nozière, célèbre dans les années trente pour avoir empoisonné son père incestueux, mais également sa mère, dans le but de lui épargner la honte, la culpabilité et les remords d'avoir fermé les yeux.

Le silence qui entoure ce qui s'est  passé là sous la houlette de médecins français, du nombre de prisonniers transformés de force en cobayes de laboratoire involontaires, on imagine que la véritable raison de sa fermeture cache autre chose.

Par Jacqueline de Croÿ


Histoire officielle de la prison de Haguenau: http://www.netcomete.com/prison.html
Fondation Princesse de Croÿ: http://fondationprincessedecroy.over-blog.org/
Misbruik Psychiatrie: http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/

12:21 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-04-07

'Monsters uit het verleden'

 

'Monsters uit het verleden'

PeterLehmannwithdrawComing off Psychiatric Drugs. Successful Withdrawal from Neuroleptics, Antidepressants, Lithium, Carbamazepine and Tranquilizers (Peter Lehmann)

With prefaces by Judi Chamberlin, Pirkko Lahti and Loren R. Mosher. Contributions by Karl Bach Jensen, Regina Bellion, Carola Bock, Wilma Boevink, Michael Chmela, Bert Gölden, Ilse Gold, Gábor Gombos, Katalin Gombos, Maths Jesperson, Klaus John, Manuela Kälin, Kerstin Kempker, Leo P. Koehne, Jan Kuypers, Elke Laskowski, Peter Lehmann, Ulrich Lindner, Iris Marmotte, Constanze Meyer, Harald Müller, Eiko Nagano, Mary Nettle, Una M. Parker, Nada Rath, Erwin Redig, Hannelore Reetz, Roland A. Richter, Marc Rufer, Jasna Russo, Lynne Setter, Martin Urban, Wolfgang Voelzke, David Webb, Gerda Wozart, Josef Zehentbauer and Katherine Zurcher. Translations by Chie Ishii, Mary Murphy, Ivanka Popovic and Christina White.

--------------

De introductie van psychofarmaca in de jaren '50 wordt soms wel aangeduid als de 'psychofarmocologische revolutie' in de psychiatrie. De psychofarmaca openden een heel nieuw veld van behandeling. In plaats van opname in een inrichting konden mensen thuis blijven en de psychiater eens in de zoveel tijd bezoeken voor een 'depot' medicatie en een kort gesprek. Of psychofarmaca werkelijk zo revolutionair zijn als destijds werd voorgesteld, ga je je afvragen na lezing van het boek van Peter Lehmann dat weliswaar al een paar jaartjes oud is maar niets aan actualiteitswaarde heeft ingeboet.

Lehmann die zelf was opgenomen en een hele serie medicijnen kreeg voorgeschreven, waaronder haldol, truxal, triperidol, orap en akineton, deed in 1995 een oproep om bijdragen te sturen voor een boek over het stoppen met psychofarmaca. Hij wilde weten waarom mensen afzagen van medicatie en hoe hen dat was gelukt. Zo ontstond een dik boek van 374 pagina's met korte en lange verhalen van 44 personen.

Boven elk verhaal staat aangegeven welke middelen de persoon in kwestie slikte. En dat zijn er bij veel mensen nogal wat, want vaak kregen zij na verloop van tijd andere medicijnen of moest er medicatie bij worden geslikt om de zogenaamde bijwerkingen tegen te gaan.

Lehmann deelde de verhalen in naar de wijzen van stoppen.
Het boek opent met een hoofdstuk over 'Stoppen zonder problemen', daarna volgt 'Stapsgewijs stoppen', dan 'Stoppen met problemen' en 'Stoppen met professionele hulp'. Er is ook een hoofdstuk over alternatieven voor het stoppen en een hoofdstuk waarin deskundigen beschrijven hoe zij mensen daarbij begeleiden.

Het eerste deel, 'Stoppen zonder problemen', bevat her verhaal van Lehmann zelf, die na ontslag uit de inrichting in 1977 zijn voorgeschreven medicijnen braaf slikt. De medicijnen hebben hem uiterlijk en innerlijk veranderd. Hij is dikker geworden, maakt schokbewegingen, smakt met zijn mond, hij kan niet zo goed uit zijn woorden komen en voelt zich futloos. Na het ontslag gaat hij bij zijn ouders wonen, want zelfstandig leven lukt niet. Hij bezoekt wekelijks de psychiater, die de verwijsbrief van de vorige psychiater zonder navraag accepteert en hem de medicijnen toedient. Rond de Kerst gaat deze psychiater voor drie weken op vakantie en geeft Lehmann een voorraadje pillen mee. Op een dag realiseert Lehmann zich dat hij vergeten is een pil in te nemen. Hij is verbaasd dat hij dat niet heeft gemerkt; hij verwachtte meteen een terugval, maar dat gebeurt niet. Hij besluit nog even te wachten met slikken en tot zijn grote verrassing gaat het gewoon goed. Na een week smokt hij niet meer met zijn mond. Zijn moeder merkt dat op en denkt dat het beter met hem gaat. Hij vertelt haar dat hij zijn medicijnen niet meer inneemt, waarop zijn moeder ontzet reageert; ook zij is bang voor een terugval. Lehmann is nu vastbesloten door te gaan zonder medicijnen, want dat is hem al twee weken gelukt. Hij voelt zich steeds beter worden en heeft weinig tot geen last van 'afkick-verschijnselen'. Uiteindelijk is hij zover dat hij met tafeltennissen wint van een tegenstander en een boek geconcentreerd kan lezen. Het verhaal van Lehmann is een voorbeeld van 'succesvol' afbouwen.

Uit andere verhalen blijkt dat mensen soms veel doorzettingsvermogen moeten tonen om de medicatie af te bouwen. Sommigen doen dat in kleine stapjes. Heel wat mensen ervaren 'afkick-verschijnselen' wanneer zij besluiten af te zien van medicijnen of proberen de medicatie te minderen. Het gaat dan vooral om slaapstoornissen, concentratiestoornissen, duizelingen of krampgevoelens in het hoofd.
In het boek staan ook verhalen van mensen die hun medicijnen afbouwen met behulp van 'natuurlijke' geneesmiddelen.

Uit de verhalen wordt duidelijk dat pillen vrij makkelijk worden voorgeschreven zonder dat ze tot een 'genezing' leiden. Ontdekken wat het leven 'inhoudt', bewust worden van gevoelens en weten wie je bent, blijken ook belangrijke elementen van het 'genezingsproces'.
Het belangrijkste dat Lehmann met zijn boek wilde laten zien is dat niet iedereen gebaat is bij hetzelfde recept, maar dat je al dan niet met deskundige begeleiding zelf moet uitzoeken wat de meest geschikte geneeswijze is.

----------

Deze boekbespreking is gebaseerd op een artikel van Wilma Boevink dat destijds onder de titel "Monsters uit het verleden" in Deviant – Tijdschrift tussen psychiatrie en maatschappij - werd gepubliceerd. (Deviant, Jaargang 5, Nr. 20, Maart 1999, pp. 10 – 12)

21:55 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-04-07

30 juni 2007: actie psychiatrie

 

stressOp 30 juni wordt op initiatief van Sarah, met volle steun van het Netwerk Psychiatrie & Samenleving, een MANIFESTATIE georganiseerd op de trappen van de Brusselse Beurs.

- Voor een politiek van psychosociaal welzijn
- Tegen dwang en geweld psychiatrie

- In België zijn er vijf keer meer opnames in psychiatrie dan het Europese gemiddelde(!)
- In België worden minstens twee keer zoveel psychiatrische medicijnen voorgeschreven dan in vergelijkbare buurlanden
- In België is er een veelvoud van psychiatrie- en ggz-voorzieningen in vergelijking met de rest van de wereld

Wij zouden dus een veel betere geestelijke gezondheid en psychosociaal welzijn moeten kennen.

Toch:
- Tellen we in België twee keer zoveel zelfmoorden als in vergelijkbare buurlanden en zijn we bij de koplopers in de wereld op gebied van zelfmoord, depressie en psychiatrische aandoeningen
- Zijn er in België jaarlijks meer dan dertig overlijdens in psychiatrie waarvan de doodsoorzaak onbekend is
- Tellen we in België van 2002 tot 2004, op amper twee jaar tijd dus, 45,5% meer natuurlijke dood in psychiatrische instellingen.

Dit zijn ontstellende officiële feiten en cijfers, een 'beschaafd' land onwaardig. We hebben niet nagelaten het beleid op deze toestand attent te maken. Alle ministers en parlementsleden zijn hiervan in het afgelopen jaar op de hoogte gebracht, zowel via e-mail en internet als via de media. Niemand heeft het nodig of zelf maar overweegbaar geacht om iets wezenlijks te ondernemen of zich vragen te stellen. Iedereen in ons land kan daar blijkbaar mee leven en rustig slapen. Er wordt rond de pot gedraaid, wat aangemodderd en gepalaverd. De ware oorzaken worden ontkend en verdoezeld.

Daarom organiseren wij op zaterdag 30 juni een manifestatie op de trappen van de Beurs in Brussel van 13u30 tot 16u30.

Werktitel: STOP DE WAANZIN (STOP MADNESS, ARRETE LA FOLIE)
manifestatie tegen psychiatrisch geweld in de samenleving; voor een betere wereld.

Eerste werkvergadering op maandag 16 april in Dilbeek in Den Tat van 15u tot 17 u. Ook als je pas om 16 u kan komen ben je meer dan welkom. (wegbeschrijving op aanvraag) Breng gerust (liefst) reeds een of meer personen mee, die bereid zijn om mee te werken en/of op 30 juni actief aanwezig te zijn op de manifestatie in Brussel.

Wil je ons verwittigen of je op maandag 16 april naar Dilbeek komt voor de eerste voorbereidende vergadering en /of je op zaterdag 30 juni tussen 13u30 en 16u30 al of niet de hele tijd, alleen of met meerdere personen aan de manifestatie zal deelnemen.

sarahbeweging@skynet.be

Het wordt in ieder geval een creatief en krachtig gebeuren waar de nationale en wellicht ook de internationale pers verslag zal over uitbrengen.

Hartelijke groet,

Jan Vanhaelen

woordvoerder Sarah
Kloosterstraat 159
1700 Dilbeek
Tel./fax 02 466 48 50
Web: http://users.belgacom.net/sarahvzw

19:03 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-07

Orde van geneesheren wil dat kinderen drugs gebruiken

 


Orde van geneesheren wil dat kinderen drugs gebruiken

Image Hosted by ImageShack.us

persmededeling Fernand Haesbrouck

Apotheker Fernand Haesbrouck, onvermoeide strijder tegen het toedienen van onverantwoorde medicatie, in het bijzonder bij kinderen, verspreidde deze morgen onderstaande persmededeling.

Apotheker Fernand Haesbrouck, die vorige week het boek publiceerde: “ADHD-medicatie: medische megablunder” (http://www.wwaow.com) moet zich woensdagavond 21/2 bij het bureau van de Orde van Apothekers verantwoorden op een klacht van de Orde van Geneesheren, wegens het onwettig uitoefenen van de geneeskunde. De inhoud van het boek zou diagnoses van dokters in de geneeskunde in vraag stellen, terwijl het boek alleen over de werking van de gebruikte medicatie handelt.

Intussen staat het boek al een week op nummer een van de "best selling authors" van het uitgeversbedrijf.

Het vermoeden bestaat daarom dat de farmaceutische industrie, net zoals verleden jaar in de USA bij de FDA (Food & Drug Administration) gebeurde, alle zeilen bijzet om de markt van de legale harddrugs bij kinderen in de geneeskunde te vrijwaren. Of zoals de kranten in de VS toen kopten: "Drug industry mobilizes to defend ADHD-market". In februari 2006 immers, hadden 2 wetenschappelijke commissies van FDA erop aangedrongen om zware maatregelen te nemen,nadat bleek dat in de VS 50% van de behandelde kinderen met ADHD-medicatie psychiatrische stoornissen vertoonden en dat verontrustend veel meldingen gemaakt werden van hartproblemen en sterfgevallen. Na tussenkomst van lobbywerk door de industrie is toen door de FDA beslist om niets te beslissen en om de verkoop van ADHD-medicatie niet in gevaar te brengen.

In oktober 2006 verscheen al het boek "Psychiaters te koop" van Dr.Walter VanderEycken, die dat soort economische manipulaties in de psychiatrie aan de kaak stelde.

Men is er deze keer heel snel bij.

Fernand Haesbrouck

Wij wensen Fernand Haesbrouck alle sterkte toe om zich sereen maar zelfverzekerd te verdedigen.

http://psychiatrie.blogse.nl/log/standpunten-acties-en-in...  

17:56 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De leugen rond leer-en gedragsstoornissen

 

De leugen rond leer-en gedragsstoornissen

Image Hosted by ImageShack.us

Het dilemma van ouders

Er zijn maar weinig families en leerkrachten van wie het leven niet op de één of andere manier verstoord is door het op grote schaal voorschrijven van bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs aan kinderen. In de VS worden deze psychiatrische drugs, volgens de huidige schattingen, aan bijna zes miljoen kinderen voorgeschreven om zogenaamd onderwijskundige redenen.

Deze middelen worden in enorme hoeveelheden voorgeschreven. Alleen dat gegeven zou voldoende moeten zijn om ouders of leerkrachten ervan te overtuigen dat er een potentieel nieuw gevaar bestaat voor de toekomst van hun kind; iets waar ze weinig van afweten, iets waarvoor ze op hun hoede moeten zijn en iets waarvoor ze naar onderbouwd advies moeten luisteren.

Wat is dit nieuwe gevaar? Waar “lijden” deze kinderen aan? Wat hebben deze psychiatrische drugs met leren te maken? Wat voor psychiatrische drugs zijn het? Hoe lang moeten ze gebruikt worden? Zijn ze absoluut noodzakelijk? Zijn ze veilig? Ouders die terecht bezorgd zijn, hebben deze en andere vragen herhaaldelijk gesteld.

Voor de bezorgde ouders van de miljoenen kinderen die wereldwijd deze psychiatrische drugs krijgen, stonden deskundige raadgevers klaar om al hun vragen te beantwoorden. Psychiaters of psychologen vertelden dat hun kinderen leden aan een stoornis die hun vermogen om te leren aantastte, beter bekend als een leerstoornis (LS). Deze stoornis heeft de naam Attention Deficit Disorder (ADD) gekregen. Er kan gesproken zijn over een ziekte van de hersenen of over een chemische onevenwichtigheid maar er werd de ouders zeker verteld dat het om een medisch probleem gaat, dat langdurige medicatie vereist.

Omdat ze de deskundige raadgevers vertrouwden en het beste voor hun kind wilden, gingen deze ouders akkoord met psychiatrische drugs als behandelmethode. Als resultaat hiervan kun je vandaag de dag een willekeurige Britse, Australische, Canadese of Amerikaanse school binnenwandelen en het zou niet vreemd zijn als je dacht dat je in een kliniek voor geestelijke aandoeningen terecht was gekomen. De kinderen vormen er een rij om hun dagelijkse dosis stimulerende middelen te krijgen. Er is zelfs een zwarte markt in drugs die door schoolkinderen verhandeld worden. Op de zwarte markt worden dezelfde pillen verkocht als degene die de kinderen voorgeschreven krijgen voor hun zogenaamde leermoeilijkheden.

“Toen ze 13 was, wist het meisje precies waarom zoveel klasgenoten het kantoor van de schoolverpleegster binnen gingen: Ze kregen daar hun dagelijkse dosis stimulerende pillen om zich beter te kunnen concentreren. Datzelfde jaar begon zij ook met het slikken van stimulerende pillen. Maar in plaats van naar het kantoor van de schoolverpleegster te gaan, kocht zij haar pillen op de zwarte markt. Deze zwarte markt bevond zich in de toiletten en in de hal van de school, de prijs was meestal $1 tot $5 per pil. In plaats van de pillen door te slikken maalde ze ze fijn en snoof ze ze op door haar neus, zodat ze high werd. “Het is net zo gemakkelijk te krijgen als snoep,” zei de tiener, die nu 15 is en deelneemt aan een afkick programma voor volwassenen….,” aldus een rapportage in de Boston Globe in 2000.(1)

Hier klopt iets niet, maar wat kan ik eraan doen?
Er zijn ouders die zonder problemen de beslissing om hun kind bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs voor te schrijven aan “experts” overgelaten hebben. Echter, het recente verschijnen van tegenstrijdige en alarmerende informatie over het gebruik van dergelijke drugs door schoolgaande kinderen heeft veel ouders ertoe gebracht precieze antwoorden op hun vragen te eisen. In feite is de kwestie van het voorschrijven van psychiatrische drugs aan kinderen buitengewoon controversieel geworden.

Er is moed voor nodig om je mond open te doen wanneer je van psychiaters en psychologen hoort dat het een bewezen en geheel veilige methode is om de leermoeilijkheden van je kind aan te pakken. Als ze je vertellen dat je als ouders onverantwoordelijk bezig bent wanneer je je kinderen geen medicijnen wilt toedienen, of als ze je vertellen dat hun “medische” opinie gebaseerd is op onweerlegbare wetenschappelijke feiten dan kan het aanvoelen alsof je in je eentje een oorlog voert tegen een overweldigende vijand.

Echter, zoals veel ouders tot hun spijt hebben moeten vaststellen, het slechtste wat je kunt doen is je instinct in deze kwestie negeren en toegeven aan de psychiatrische propaganda.

Wat zijn de feiten?
De informatie die hier gegeven wordt is afkomstig uit vele bronnen en vormt slechts een klein gedeelte van de beschikbare kennis. Gewapend met deze informatie zullen ouders de omgeving als minder verwarrend, minder gevaarlijk en als meer voorspelbaar ervaren. Er zijn talloze risico’s en problemen in verband gebracht met de bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs die worden voorgeschreven voor ADHD of leerstoornissen.

------

Hier volgt een korte lijst:

1. Volgens de Physician’s Desk Reference Guide kunnen een verhoogde hartslag of bloeddruk het resultaat zijn van het gebruik van de zware stimulerende middelen die gebruikt worden om ADHD te “behandelen”.(1)

2. Zelfmoord vormt een belangrijke complicatie bij het afkicken van deze stimulerende middelen en van soortgelijke amfetamine-achtige middelen.(2)

3. Het gebruik van bewustzijnsveranderende middelen tijdens de kinderjaren draagt in belangrijke mate bij aan latere afhankelijkheid van cocaïne (3). De DEA (Drug Enforcement Administration) in de VS rapporteert dat het meest gebruikte middel dat voor ADHD voorgeschreven wordt, de gebruiker gevoeliger maakt voor het zwaardere effect van cocaïne, met andere woorden: voor cocaïneverslaving.(4)

4. Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen die amfetamine-achtige stoffen of andere voorgeschreven psychiatrische drugs gebruiken, het op school niet beter doen. In feite zakken de kinderen die deze middelen gebruiken gemiddeld voor net zoveel vakken als kinderen die dergelijke drugs niet gebruiken. Ook verlaten ze de school net zo vaak voortijdig als kinderen die de psychiatrische drugs niet slikken.(5)

5. ADHD is feitelijk een stigmatiserend psychiatrisch etiket. Het betekent dat als het etiket eenmaal opgeplakt is, er van je kind verondersteld wordt dat het een psychiatrische stoornis heeft.(6) Dit etiket kan het zelfbeeld van het kind en het oordeel van anderen over hem op een negatieve manier beïnvloeden, zowel nu als in de toekomst.

6. Ondanks de aanspraken op onweerlegbare wetenschappelijke feiten, bestaan er absoluut geen objectieve criteria waarmee aangetoond kan worden dat ADHD bestaat; dit is niet wetenschappelijk.

7. De psychiatrische drugs die voor de zogenaamde leerstoornissen voorgeschreven worden, zijn niet hetzelfde als gangbare medicatie die een arts zou voorschrijven voor een verkoudheid of voor koorts; ze zijn niets minder dan gewenning veroorzakende bewustzijnsveranderende, psychiatrische drugs.

8. Er bestaat geen wetenschappelijk bewijs voor de stelling dat een chemische onevenwichtigheid in de hersenen verantwoordelijk is voor de symptomen die aan ADHD toegeschreven worden, of dat ADHD een “ziekte van de hersenen” is. Toch wordt dit herhaaldelijk als een feit door psychiaters aangedragen. In 1998 moest echter (tijdens de National Institutes of Health conferentie in de VS) door de experts uit de hele wereld aangaande ADHD worden toegegeven dat er geen gegevens bestaan die bevestigen dat het een stoornis van de hersenen is.

Dokter Mary Ann Block, schrijfster van No More ADHD, attendeert ons erop dat “de psychiater geen enkele test doet. De psychiater luistert naar de ziektegeschiedenis en schrijft dan een medicijn voor.”(7)

9. Psychiaters stellen misleidend dat ADHD “medicatie” vereist zoals diabetes insuline vereist. Dokter Block is hier heel duidelijk over: “Laat me één ding duidelijk maken. ADHD is niet zoiets als diabetes en het stimulerende middel dat ervoor gebruikt wordt is niet zoiets als insuline. Diabetes is een echte medische conditie die objectief gediagnosticeerd kan worden. ADHD is een verzonnen etiket waar geen objectieve, geldige manier van identificeren voor bestaat. Insuline is een natuurlijk hormoon dat door het lichaam geproduceerd wordt, en het is essentieel voor het leven. Dit stimulerende middel is een chemisch amfetamine-achtig middel dat niet noodzakelijk is voor het leven. Diabetes is een insuline tekort. Aandachts-en gedragsproblemen zijn geen tekort aan stimulerende middelen.”(8)

10. De National Institutes of Health conferentie over ADHD in de VS oordeelde ook dat kinderen die bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs gebruiken, nog steeds een hoge mate van bepaalde gedragsproblemen vertonen.

------

Wat is er mis met de diagnose ADHD?
Er zijn geen objectieve wetenschappelijke bewijzen die het bestaan van ADHD bevestigen, er is alleen een lijst met “symptomen”. Volgens de DSM (Diagnostic Statistical Manual for Mental Disorders) van de American Psychiatric Association, omvatten de symptomen van ADHD ondermeer het volgende: het kind slaagt er niet in aandacht te besteden aan details of maakt achteloze fouten in schoolwerk of andere taken; zijn werk is slordig of onzorgvuldig, hij heeft moeite om zijn aandacht bij taken of spelactiviteiten te houden; hij vindt het moeilijk om door te zetten totdat de taak volbracht is; hij komt over “alsof hij met zijn gedachten ergens anders is” of “alsof hij niet luistert” en slaagt er niet in “schoolwerk, karweitjes, of andere plichten tot een goed einde te brengen....”

Hyperactiviteit omvat ondermeer:
Zit vaak met handen of voeten te friemelen of in zijn stoel te draaien, gaat vaak van zijn stoel af in de klas of tijdens andere situaties waarbij verwacht wordt dat hij op zijn stoel blijft zitten, rent vaak heen en weer of klimt tijdens situaties waar dat niet gepast is; heeft moeilijkheden met rustig spelen of met vrijetijdsbesteding; is “constant bezig”; praat heel veel. Wat betreft impulsiviteit: antwoordt vaak voordat de vraag in zijn geheel gesteld is; heeft moeilijkheden om op zijn beurt te wachten; onderbreekt of valt anderen lastig (bijv. onderbreekt gesprekken of spelletjes.)

Om kinderen met ADHD te kunnen herkennen zou een leerkracht alert moeten zijn op de volgende signalen: “er slordig uitzien: rits naar beneden, shirt uit zijn broek”, “vrienden hebben die veel ouder of veel jonger zijn”, “niet reageren op discipline”, “in vechtpartijen verwikkeld raken”, “dingen vergeten en verliezen”, “zich taken niet herinneren”, “schoolwerk niet nakijken”, “snel door dingen heengaan, slordig werk leveren”, “naar antwoorden gissen”, “lijkt te slapen of lijkt suf tijdens de les.”(9)

Dit zijn beschrijvingen van normaal kindergedrag of van gedrag dat veroorzaakt kan worden door slecht onderwijs of door diverse lichamelijke ziekten. Voor de behandeling hiervan zijn geen bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs nodig.

Kinderen kunnen honderden onschuldige, ernstige of zelfs levensbedreigende lichamelijke problemen hebben waardoor ze de symptomen van ADHD vertonen, bijvoorbeeld: wormen, allergieën, infecties door virussen of bacteriën, ondervoeding, hoofdwonden, blootstelling aan kwik of mangaan, epileptische aanvallen, lood of pesticiden vergiftiging, diabetes in een vroeg stadium, hartkwalen, genetische aandoeningen en zelfs hersentumoren in een vroeg stadium Toch wordt al deze kinderen het etiket hyperactief of ADHD opgeplakt,” zegt psychiater en neuroloog Sydney Walker III, schrijver van The Hyperactivity Hoax.(10)

Deze mogelijkheden worden zelden nagekeken en door psychiaters buiten beschouwing gelaten voordat een kind met ADHD gediagnostiseerd wordt en een psychiatrisch middel voorgeschreven krijgt. Wat kan dat betekenen?

De leugen rond ADHD
Volgens dokter Walker: “een kind dat een dokter bezoekt die DSM-georiënteerd is, kan er bijna van verzekerd zijn dat hem een psychiatrisch etiket opgeplakt wordt en dat hij een recept krijgt, zelfs als dat kind volkomen gezond is… Dit tegen wil en dank opplakken van etiketten van geestelijk ziek zijn is een serieus gevaar voor gezonde kinderen. Praktisch alle kinderen vertonen genoeg “symptomen” om een DSM-etiket opgeplakt te krijgen en vervolgens een psychiatrische drug voorgeschreven te krijgen. En natuurlijk is het etiketten opplakken door de DSM gevaarlijk voor zieke kinderen, omdat de ziekte onontdekt en onbehandeld blijft.”(11)

Fred A. Baughman, Jr., een kinderneuroloog en lid van de American Academy of Neurology zegt; dat ouders, leraren en kinderen op een vreselijke manier verraden worden wanneer kindergedrag bestempeld wordt als een geestelijke ziekte. De kinderen “geloven dat er iets mis is met hun hersenen wat het voor hen onmogelijk maakt om zichzelf onder controle te houden zonder pillen.” Dit wordt versterkt doordat “de belangrijkste volwassenen in hun leven, hun ouders en leerkrachten, dit ook geloven.”(12)

Dokter Baughman heeft echte ziekten ontdekt en beschreven. Omdat hij geen abnormaliteiten—geen tekenen van ziekte—vond bij kinderen waarvan gezegd werd dat ze ADD/ADHD en “leerstoornissen” hadden , beschrijft hij deze “stoornissen” als “verzinsels, foefjes en fraude.”

“Hyperactiviteit is geen ziekte,” zei Walker: “Het is oplichting die begaan wordt door dokters die niet weten wat er werkelijk mis is met deze kinderen.” (13)

Onvoorstelbaar!
Dokter Mary Ann Block vraagt zich het volgende af: “Als er geen geldige test voor ADHD bestaat, als er geen gegevens voor handen zijn die bewijzen dat ADHD een hersenaandoening is, als er geen onderzoek op de lange termijn bestaat over de effecten van psychiatrische drugs, als deze drugs schoolprestaties of sociale vaardigheden niet verbeteren en als deze drugs dwangmatig gedrag of stemmingsstoornissen kunnen veroorzaken en tot illegaal drugsgebruik kunnen leiden, waarom zijn er dan in hemelsnaam miljoenen kinderen, tieners en volwassenen die het etiket ADHD opgeplakt krijgen en vervolgens deze psychiatrische drugs moeten slikken?”(14)

Er is een enorm imperium opgebouwd rond de behandeling van en het onderzoek naar de verzonnen ziekte die ADHD genoemd wordt, een ziekte die letterlijk in het leven gestemd is tijdens een vergadering. Dit imperium eist elk jaar miljarden dollars op, heeft scholen in geestelijke gezondheidsklinieken veranderd en miljoenen normale kinderen aan psychiatrische drugs verslaafd gemaakt.

Dit kan misschien onvoorstelbaar zijn.
Toch is het de waarheid.

Hoe nu verder?
• Begin of sluit je aan bij een groep ouders die elkaar steunt en begin je uit te spreken tegen het onterecht opplakken van etiketten en het voorschrijven van psychiatrische drugs aan onze kinderen.

• Schrijf over deze kwestie aan je volksvertegenwoordigers en eis dat de wetten die voorzien in psychiatrische/psychologische testen, afgeschaft of voorkómen worden en dat alleen onderwijskundige oplossingen gebruikt worden om leer- en gedragsproblemen aan te pakken in de klas.

• En tenslotte het advies van dokter Baughman: “Als iemand beweert dat je kind een “hersenziekte” heeft en een stimulerend middel moet sliken of een ander bewustzijnsveranderend verslavend medicijn, dan moet je met je kind aan de hand dat kantoor of die school uitlopen.”

Video
Recent gehouden hoorzittingen door de FDA (Food And Drug Administration; VS) vestigden aandacht op bijwerkingen van drugs die voorgeschreven worden bij de "diagnose" ADHD.

Ter illustratie van de vaagheid en onkunde met betrekking tot de werkelijke oorzaken van verschijnselen die momenteel het etiket ADHD opgeplakt krijgen geven we hierbij een link naar een - enigszins ingekorte - videoregistratie van de "uitleg" die een deskundige over ADHD gaf tijdens een U.S. National Institutes of Health consensus conference on "Attention Deficit Hyperactivity Disorder". Gedurende zijn minuten lange explicatie slaagt hij er niet in de kriteria voor de diagnose te noemen.
http://www.psychiatrie.nu/diagnose-adhd-verantwoording-ps...

NCRM
Postadres:
Postbus 36000
1020 MA Amsterdam
Tel: 020-4942510

http://www.ncrm.nl info@ncrm.nl

CCHR International:
Email: humanrights@cchr.org
http://www.cchr.org
http://www.psychcrime.org

WAARSCHUWING: Je moet nooit stoppen met het slikken van psychiatrische drugs zonder het advies en de begeleiding van een kundige (niet psychiatrische) arts.

referenties:
1 Physician’s Desk Reference-1998, (Medical Economics Co., N.J.), pp. 1896-1897.
2 DSM-IIIR, (American Psychiatric Association, Washington, D.C., 1987), p. 136.
3 Nadine Lambert, director School Psychology Program, UC Berkeley’s Graduate school of Education, report to NIH, News release 5/5/99
4 Dr. Mary Ann Block, No More ADHD, (Block Books, Texas, 2001), p. 22
5 Ibid., p. 53
6 Ibid., p. 14
7 Ibid., p. 31
8 Ibid. p. 35
9 The Mercury, Pottstown, PA, October 20, 1996
10 Sydney Walker III, The Hyperactivity Hoax (St. Martin's Paperbacks, New York, 1998), p. 6
11 Ibid., p. 24-25
12 Psychiatry: Education's Ruin, (CCHR, 1995), citing Dr. Fred Baughman, p. 26
13 Sydney Walker III, The Hyperactivity Hoax (St. Martin's Paperbacks, New York, 1998), p. 6
14 Op cit., Dr. Mary Ann Block, p. 32.

Bron: http://www.ncrm.nl/ADHDpage.html

Boek 'ADHD-medicatie: medische megablunder': http://www.megablunder.net/
Informations importantes sur la Ritaline et l'hyperactivité. Par Peter Breggin: http://www.alterpsy.org/breggin.php
DRAMA's met SSRI's en ADHD-medicatie: http://www.ssristories.com/index.php?sort=date
ADHD-verantwoording - video: http://www.psychiatrie.nu/diagnose-adhd-verantwoording-ps...
Misbruik psychiatrie: http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/

13:10 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-07

Klachten Psychiatrie - Vlaams Parlement

 

Klachtenbehandeling psychiatrie - Verzoekschrift gericht aan de Voorzitter van het Vlaams Parlement

Image Hosted by ImageShack.us

V L A A M S P A R L E M E N T

VERZOEKSCHRIFT betreffende klachtenbehandeling in de psychiatrie - Vragen van de leden en repliek van de verzoeker

- Mevrouw Sonja Becq : Als ik u goed heb begrepen is de kern van uw probleem dat u op een aantal klachten geen antwoord hebt gekregen van de administratie.
Momenteel wordt gewerkt aan een voorstel rond gebruikersrechten in de welzijnssector, met klachtenbehandeling, bescherming van de privacy, de inzet van een vertrouwenspersoon. Is dit voorstel volgens u ook bruikbaar binnen de geestelijke gezondheidszorg ?

De heer Jan Boeykens : Er zijn inderdaad allerlei wetgevende initiatieven in de maak. Maar dat betekent dat de klachten zelf op dit ogenblik niet worden behandeld.

- De heer Jan Van Duppen : U hebt tien jaar ervaring in verband met de behandeling van klachten.
Wat moet er volgens u gebeuren om de oorzaken van de fenomenen die u aanklaagt weg te nemen ? Kan er volgens u een regeling komen binnen de muren van de instellingen voor geestelijke gezondheidszorg ? Zo niet, hebt u andere voorstellen ?

De heer Jan Boeykens : Federaal minister Aelvoet werkt al een jaar lang aan een structurele oplossing. Mijn advies uiteenzetten, zou teveel tijd in beslag nemen.

- Mevrouw Sonja Becq : De vraag van de heer Van Duppen is relevant. Ziet u enig heil in een procedure waarbij men de mogelijkheid heeft bij de hulpverlener zelf een klacht in te dienen ?

- Mevrouw Ria Van Den Heuvel : Ik stel voor dat u de voorstellen van decreet inzake de cliëntenrechten binnen de welzijnssector die momenteel behandeld worden, bekijkt op hun bruikbaarheid voor de geestelijke gezondheidszorg.

De heer Jan Boeykens : Het moet mogelijk zijn binnen de instelling zelf een klacht in te dienen. Maar, zoals de Raad van Europa in 1994 heeft aanbevolen, moet dat gebeuren bij een onafhankelijk vertrouwenspersoon. Dat is evenwel een groot probleem aangezien de koepel Caritas negentig percent van de instellingen in de geestelijke gezondheidszorg onder zijn hoede heeft.
Men is in 1995 begonnen met een experiment waarbij een tiental vertrouwenspersonen in de psychiatrische instellingen werden aangesteld. Van hen is nog slechts één persoon deeltijds aan het werk in maar liefst vijf verschilllende instellingen. Wat betreft de klachtenprocedure vind ik het belangrijk dat de termijn waarbinnen de klacht moet zijn afgehandeld niet te lang is.

- De voorzitter : De hoorzitting wordt gesloten.


http://www.vlaamsparlement.be/Proteus5/showVerzoekschrift...
http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/

15:53 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-07

De rechten van de kip

 

Woonbeleid kippen

2kippenHet woonbeleid in Brussel is zo slecht dat men nauwelijks van een woonrecht of het recht op een behoorlijke huisvesting, zoals vermeld in art. 23 van de Belgische Grondwet, kan spreken. De huisvesting van kippen is beter geregeld en hun woning moet aan strenge kwaliteitsnormen voldoen...

----------------------

- Biologische kippenhouderij

In een biologische kippenhouderij mogen maximaal zes kippen per vierkante meter rondlopen. Er moeten een zitstok, een legnest en strooisel aanwezig zijn. De kippen moeten de hele dag over een vrije uitloop naar buiten van vier vierkante meter per kip kunnen beschikken, behalve bij door de veterinaire autoriteiten opgelegde tijdelijke beperkingen.
Per stal mogen maximaal 3000 dieren worden gehouden. Het verwijderen van de snavelpunt is bij deze kippen verboden. Het voedsel van de legkippen moet voor minstens 80 % van biologische oorsprong zijn en er moet voldoende ruwvoeder (zoals gras) zijn. In de biologische kippenhouderij primeert de diervriendelijkheid.

------

- Kippen met vrije uitloop

In dit houderijsysteem mogen maximaal zeven kippen per vierkante meter staloppervlakte aanwezig zijn. Ze hebben een zitstok en een legnest en de stal is voorzien van strooisel.
Ook hier hebben de kippen de hele dag een vrije uitloop naar buiten. Deze uitloop moet grotendeels begroeid zijn (bijvoorbeeld met gras) en een oppervlakte van minstens vier vierkante meter per kip beslaan. Het verwijderen van de navelpunt is in dit systeem toegestaan, bijvoorbeeld om te voorkomen dat de kippen elkaar kaal pikken.

------

- Scharrelkippen

In dit systeem mogen per vierkante meter maximaal zeven kippen aanwezig zijn. Ze hebben een zitstok, een legnest en strooisel, maar er is geen uitloop naar buiten. Minstens een derde van de staloppervlakte is scharrelruimte. Het verwijderen van de navelpunt is toegestaan.

------

- Legbatterij

Het overgrote deel van de eieren wordt geproduceerd in legbatterijen. In dit houderijsysteem zitten meestal vier tot vijf kippen samen in een kooi. De Europese wetgeving bepaalt dat per kip minstens 550 vierkante centimeter beschikbaar moet zijn. Daarnaast gelden een reeks bepalingen voor wat de uitrusting van de kooi betreft. In dit houderijsysteem zijn de productieomstandigheden van de dieren gemakkelijk te controleren wat garanties biedt inzake hygiëne van de producten. Vanaf 2012 voorziet de Europese wetgeving bijkomende maatregelen inzake dierenwelzijn.
Zo zal 750 vierkante centimeter per kip moet worden voorzien en zullen de kooien moeten worden uitgerust met zitstokken, legnesten en scharrelplaatsen.

kippen

20:52 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |