10-09-07

Artsen willen geen straf na erkende fout


operatieRotterdam, 7 sept. Het moet tuchtrechters mogelijk worden gemaakt een klacht van een patiënt gegrond te verklaren, zonder de aangeklaagde arts te bestraffen.

Artsenorganisatie KNMG adviseert dat aan minister Klink van Volksgezondheid, die dit najaar het medisch tuchtrecht wil gaan moderniseren.

Klachten van patiënten worden vaak ongegrond verklaard. Slechts in 15 tot 20 procent van de 1.300 tuchtzaken per jaar, wordt een patiënt in het gelijk gesteld. In een aantal gevallen acht de tuchtrechter de fout van de arts te gering voor een maatregel en wijst de klacht dan af.

Door het wettelijk mogelijk te maken dat de tuchtrechter bij lichte vergrijpen een patiënt in het gelijk stelt, maar de arts daarvoor zelfs geen waarschuwing krijgt, kunnen meer klachten van patiënten gegrond worden verklaard, is de redenering. Uit onderzoek blijkt dat patiënten vooral willen dat hun klacht wordt erkend.

Minister Klink liet deze zomer in een brief aan beroepsorganisaties in de zorg – waarin hij om hun standpunt vroeg – weten geen voorstander van dit idee te zijn. Hij verwijst in die brief naar een rapport van de commissie Huls eind vorig jaar, over modernisering van al het tuchtrecht: „Het rapport Huls stelt zich op het standpunt dat de waarschuwing als lichtste maatregel volstaat: op gegronde klachten zou altijd een sanctie moeten volgen. Daar is veel voor te zeggen [...].”

Volgens hoogleraar gezondheidsrecht en jurist van de KNMG Johan Legemaate zijn de adviezen van de commissie Huls niet allemaal geschikt voor de zorg. „Patiënten zijn kwetsbaarder dan cliënten van bijvoorbeeld een accountant.”

Tuchtrechters pleiten er al jaren voor patiënten in het gelijk te stellen zonder de arts daarvoor te bestraffen. Hoewel het niet mag, heeft het Centraal College voor de Gezondheidszorg dit vorig jaar zeven keer toegepast. In een vraaggesprek in NRC Handelsblad in juni zei voorzitter Torrenga van het college: „We hopen dat de wetgever door deze rebellie begrijpt dat de wet moet veranderen.”

Tijdens een KNMG-congres aanstaande donderdag worden de tuchtrechtplannen aan de beroepsgroepen in de zorg voorgelegd.

Esther Rosenberg - 7 september 2007
http://www.nrc.nl/binnenland/article764680.ece/Artsen_willen_geen_straf_na_erkende_fout

09:42 Gepost door Jan Boeykens in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

‘Artsen oordelen strenger dan juristen’ Voorzitter tuchtcollege Torrenga over waarom maar weinig artsen worden veroordeeld

Ruim 1700 patiënten overlijden per jaar na fouten van artsen, terwijl maar 200 artsen worden veroordeeld. Torrenga: „Je moet oog hebben voor de proportie van het leed dat je een arts toebrengt.”

Den Haag, 8 juni 2007

Hoe het mis kan gaan in de spreekkamer van de dokter heeft Rudolf Torrenga, voorzitter van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg , zelf ervaren. Zijn arts vertelde hem onverwacht dat hij iets vervelends had en dat hij geopereerd moest worden. „Toen ik weer buiten stond, realiseerde ik me dat ik van het tweede deel van het gesprek niets onthouden had”.

Tuchtrechtspraak, bedoelt hij, is een precair soort rechtspraak. Vaststellen van de feiten is meestal niet moeilijk. De patiënt had buikpijn en was moe. Vaststellen van wat er had moeten gebeuren is – achteraf – meestal ook niet moeilijk. Meteen naar de chirurg, want het was kanker. Maar had de arts dat moeten weten? Artsen zien per dag wel tien vermoeide patiënten met buikpijn en het duidt bijna nooit op iets ernstigs. „Beoordelen of een arts aansprakelijk is”, zegt Torrenga, „is vaak heel lastig.”

Het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg is er voor patiënten met een klacht over een hulpverlener, die zich niet willen neerleggen bij de uitspraak van een regionaal tuchtcollege. Wie door zo’n regionaal tuchtcollege veroordeeld is, kan er ook naar toe.

Vorig jaar werden door alle tuchtcolleges bij elkaar duizend zaken behandeld. Ongeveer tweehonderd keer werd er een ‘maatregel’ opgelegd. Een waarschuwing, een berisping, een geldboete, een tijdelijke of definitieve schorsing.

Tweehonderd veroordeelde artsen en andere hulpverleners tegenover 1.735 patiënten die per jaar na fouten van artsen en ander personeel in ziekenhuizen overlijden. En 30.000 patiënten die na fouten schade oplopen. Die aantallen komen uit het onderzoek dat onder leiding van het VUmc werd gedaan en dat eind april tot voorpaginanieuws leidde.

Is het niet vreemd dat het tuchtcollege maar zo weinig klachten te verwerken krijgt?

Torrenga: „Wat is weinig? Er zijn gevallen waarin ernstige fouten zijn gemaakt die nooit bij ons terechtkomen. En gevallen waarin helemaal geen fouten zijn gemaakt die wel bij ons terechtkomen. Naar het tuchtcollege gaan, kan ook rouwverwerking zijn. Als er geen god meer is die je verantwoordelijk kunt houden voor het leed dat jou is overkomen, kan de behoefte ontstaan om te achterhalen of de arts een fout maakte. Dan kan die de schuld krijgen.”

Dan zou je toch nog veel meer klachten verwachten? Weten mensen het tuchtcollege wel te vinden?

„Ik zou niet weten wat ik nog meer moest doen om mensen op ons bestaan te attenderen. Je zou denken dat het anders was, maar we zitten bepaald nog niet in een klaag- en claimcultuur.”

Veel mensen denken dat het tuchtcollege artsen beschermt.

„We zijn met z’n vijven, drie juristen en twee artsen of andere beroepsgenoten van de aangeklaagde hulpverlener. Het valt mij op dat beroepsgenoten juist heel hoge maatstaven aanleggen. Zij kijken: is de zorg wel optimaal geweest. Juristen zeggen: wij toetsen of de zorg niet beneden een aanvaardbaar gemiddelde was, dát is het criterium.”

Veel patiënten zullen dat zo niet zien.

„Als het jezelf is overkomen dat er iets is misgegaan, dan is het hoe dan ook heel moeilijk om te accepteren dat er tuchtrechtelijk gezien geen misstap is begaan.”

Torrenga zegt dat hij graag de mogelijkheid zou krijgen om een klacht van een patiënt gegrond te verklaren zónder de arts een maatregel op te leggen. (zie inzet) Dat kan nu niet volgens de wet. Maar het tuchtcollege doet het toch, vorig jaar zeven keer. „We hopen dat de wetgever door deze rebellie begrijpt dat de wet moet veranderen.”

Wat is het voordeel?

„Artsen, vooral huisartsen, hebben een zeer riskant beroep. De wachtkamer zit vol, de hele dag door moeten er beslissingen worden genomen, meestal op basis van een pluis- of nietpluis-gevoel. Hoeveel valt hun te verwijten als ze op goede gronden de verkeerde beslissing nemen?”

Houdt u niet te veel rekening met de gevoelens van artsen?

„Nee, nee. Je brengt artsen leed toe met een maatregel, je moet oog hebben voor de proportie van dat leed. Er is een categorie klachten waarvan wij zeggen: zo moet het niet, maar de les is al aangekomen, meer hoeft niet.”

Zou het zinvol zijn als ook een patiënt in het tuchtcollege plaatsneemt?

„Daar zou ik helemaal geen bezwaar tegen hebben. Het kan bijdragen aan het vertrouwen.

Maar wat voegt het toe?

„In het medisch tuchtrecht gaan veel klachten over de communicatie met patiënten. Ik kan me voorstellen dat dat een blinde vlek is voor een arts.”

Artsen in ziekenhuizen zijn steeds afhankelijker van managers. Zouden patiënten ook managers moeten kunnen aanklagen, zoals minister Klink overweegt?

„Er zijn hoogleraren die daarvoor pleiten, en ik verwacht dat het mogelijk zal gaan worden. Maar ik vind niet dat het medisch tuchtrecht zich daarvoor leent. Ik begrijp de redenering wel. Een manager bepaalt bijvoorbeeld dat de eerste hulp wegens personeelsgebrek op zaterdagavond bemand wordt door een onervaren arts-assistent. Dat gaat mis, maar dat valt de arts-assistent niet te verwijten. Wel die managers. Maar wat kan een tuchtrechter zeggen? Die kan niet beoordelen of de manager een foute afweging heeft gemaakt. Misschien waren er veel ergere dingen gebeurd als hij iets anders had besloten. Binnen de kortste keren gaat de tuchtrechter mee oordelen over de verdeling van budgetten in de gezondheidszorg.”

Wie moet dan wel oordelen over fouten van managers?

„Ik zou dat meer iets vinden voor Pieter van Vollenhoven en zijn Veiligheidsraad. En daarbinnen dan een groep specialisten in de gezondheidszorg.”

Jannetje Koelewijn Esther Rosenberg
8 juni 2007
http://www.nrc.nl/binnenland/article720478.ece/Artsen_oordelen_strenger_dan_juristen

Gepost door: Jaap | 10-09-07

Reageren op dit commentaar

Wet op medische fouten moet worden herwerkt De wet op de foutloze aansprakelijkheid, die voorziet dat patiënten bij een medische fout niet langer de fout van de arts moeten bewijzen, zal niet in werking treden op 1 januari 2008. Vooraleer de wet in de praktijk kan worden toegepast, moet hij grondig worden herwerkt", zegt professor gezondheidsrecht Thierry Vansweevelt in het medische magazine Medi-Sfeer.

Knelpunten
De knelpunten zijn onder meer de verdeelsleutel die verzekeraars en de overheid moeten hanteren. Voormalig minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken, Rudy Demotte, voorzag 78 miljoen euro voor het fonds dat de schade moet betalen. Maar het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg beraamde de kostprijs op 140 miljoen euro, met uitzondering van de ziekenhuisinfecties. Wie het resterende deel zal betalen, is niet duidelijk.

Oorzakelijk verband
Ook over het oorzakelijke verband tussen de schade en de zorg en de definitie van schade is de wet onduidelijk, luidt de kritiek.

Verwacht wordt dat de volgende minister van Volksgezondheid het huiswerk overdoet en de wet op een aantal punten grondig herwerkt. (belga/hln)

Het Laatste Nieuws 13/09/07

Gepost door: Juul | 13-09-07

Reageren op dit commentaar

24 doden bij onderzoek geneesmiddel De Telegraaf, wo 23 jan 2008, 11:57 | 58 reacties

UTRECHT - Bij een Nederlands wetenschappelijk onderzoek naar de werking van probiotica op het remmen van een alvleesklierontsteking zijn in de periode 2004-2007 24 Nederlandse patiënten omgekomen.
Ads door Google
Heb jij al nagedacht?
Bekijk hier alle mogelijkheden voor een uitvaart en verzeker jezelf!
www.saurens.nl
Traumabeer EHBO
Traumabeer in EHBO-uniform
www.ambulance-store.com
Posttraumatische stress
Geleide meditaties op CD/mp3/OnLine Gebruik de kracht van je geest!
www.Aurelis.org
Het Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMC) heeft dat woensdag bekendgemaakt. Volgens het ziekenhuis zou een aantal van de overledenen waarschijnlijk nog hebben geleefd als geen probiotica was toegediend. Het ziekenhuis kan niet aangeven om hoeveel mensen het daarbij gaat.

Probiotica zijn goede darmbacteriën die de groei van schadelijke bacteriën tegengaan. Aan het onderzoek namen 296 patiënten deel. Ze werden behandeld in vijftien ziekenhuizen waaronder alle acht de Universitaire Medische Centra.

De andere ziekenhuizen die bij het onderzoek betrokken waren, zijn het Meander Medisch Centrum in Amersfoort, het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg, het Medisch Centrum Rijnmond-Zuid in Rotterdam, het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein, het Gelderse Vallei Ziekenhuis in Ede, het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen en Ziekenhuis Rijnstate in Arnhem.

De nabestaanden zijn dinsdag ingelicht over het dramatisch verlopen onderzoek. Volgens het UMC zijn de onderzoekers zeer aangeslagen. Op basis van kleinschalige onderzoeken in het buitenland hadden ze juist verwacht dat de probiotica de ontsteking zou verminderen.

Een woordvoerster van het UMC kon woensdag niet zeggen of de nabestaanden in aanmerking komen voor een schadevergoeding. Alle patiënten die aan het onderzoek deelnamen, hebben tevoren een contract ondertekend. Op zich ging er volgens haar bij het onderzoek niets mis. „Alleen de uitkomst is dramatisch anders dan was verwacht.”

De onderzoekers kregen in oktober vorig jaar door dat de probiotica gevaar konden opleveren. Volgens de woordvoerster zijn toen onmiddellijk collega's in Tsjechië gealarmeerd die met een soortgelijk onderzoek bezig waren. Het onderzoek daar werd meteen stopgezet.

Volgens de woordvoerster van het UMC zit probiotica ook in producten als Yakult die gewoon in de supermarkt te krijgen zijn. De producten zouden de darmwerking bevorderen.

De woordvoerster verwacht niet dat het middel bij gezonde mensen kwaad kan. „Maar ernstig zieken op een intensive care, zouden het niet moeten gebruiken.”

Gepost door: JaapjeJaap | 23-01-08

Reageren op dit commentaar

Wet op medische fouten moet worden herwerkt Als de wet op de zelfde wijze zal worden herwerk,
zonder dat er rekening wodt gehouden met de patiëntenrechten en patiëntveiligheid , dan zal het resultaat het zelfde blijven . Als een slachtoffer van een fout geen aanspraak kan maken op de hem toegekende rechten ,hij ook onmogelijk het oorzakelijk verband kan aantonen.
De zorgverstrekkers zullen blijven ontkennen, dossiers onvolledig opmaken of vervalsen .
Collega's zullen mekaar blijven indekken .
Op deze wijze hoeft men zich geen zorgen te maken wie wat toch niet zal vergoeden.
Een goede samenwerking tussen de medische en verzekerings vertegenwoordigers hebben hier een kunstwerkje afgeleverd om de slachtoffers nog verder van een rechtmatige oplossing te brengen .

Gepost door: Arseen Van Durme | 10-03-08

Reageren op dit commentaar

Complot regering en verzekeringen tegen medische slachtoffers. “Schadeloosstelling in de gezondheidszorg”
(Wetsontwerp op de medische risico's en fouten goedgekeurd
Het slachtoffer zal snel worden vergoed: wanneer uit de expertise van het fonds blijkt dat er sprake is van een fout, maar de verzekeraar deze fout betwist, zal het fonds het slachtoffer onmiddellijk vergoeden en daarna deze kosten verhalen op de verzekeraar.)
Hier is het eerste probleem, de expertise van het fonds moet het bewijs vinden dat er een fout gebeurd is !
Wat gebeurd er bij een fout, er worden geen nota’s opgenomen in het medisch dossier, of het dossier is verdwenen of vervalst.
Uit de expertise kan geen bewijs van fout voortkomen dus blijkt dat er geen sprake is van fout, en zal het slachtoffer ook geen schadeloosstelling kunnen bekomen.
Of dacht u dat de zorgverstrekkers nu plots hun fouten zouden bekennen ( dan gelooft u ook nog in sinterklaas )

Enkel de verzekeringen en de werkingskosten van het fonds zullen het budget opsouperen en het slachtoffer blijft nog maar eens in de kou staan.
Dat de wet ook niet uitvoerbaar zal zijn zou zeker uw departement moeten beseffen, net als deontologische code ,de ziekenhuiswet,de patiëntenrechten is dit een zoveelste schijnbeweging die geen oplossing kan bieden voor het probleem.
Voor geen enkele van deze wetten is er ook maar enige sanctie voorzien bij het niet opvolgen door de zorgverstrekkers.
•Oorzaak van het falen van het fonds
• Een eerste melding van een medisch falen wordt door het fonds overgemaakt bij de medisch adviseur echter, deze mag volgens de orde van geneesheren hier geen melding of uitspraak over doen.
•Eerste stap de klacht wordt voorgelegd aan een collega geneesheer , indien geen doorslaggevende bewijzen voorhanden zijn zal de klacht steeds worden afgewezen als zijnde niet haalbaar. ( Collegialiteit gaat voor alles) Ik zal mijn collega's als mijn broeders beschouwen.
Citaat: Orde van Geneesheren
Volgens de geciteerde wettelijke en deontologische beschikkingen is de adviserend geneesheer het eindpunt van de medische informatiestroom. Derhalve mag de adviserend geneesheer geen enkele medische informatie, met welke bedoeling ook, overmaken aan de administratieve, juridische of enige andere dienst van de verzekeringsinstelling.
De adviserend geneesheer begaat een deontologische fout, indien hij bij het verzoek om inlichtingen aan de geneesheer in voorkomend geval niet uitdrukkelijk vermeldt dat de verstrekte medische gegevens diens eigen aansprakelijkheid in het gedrang zouden kunnen brengen. Wel ingelicht zijnde over die mogelijkheid is de geneesheer niet verplicht in te gaan op het verzoek van de adviserend geneesheer.
Het is de plicht van elke geneesheer, wanneer hij vaststelt dat zijn patiënt schade heeft opgelopen, die mogelijk verband houdt met een door hem uitgevoerde diagnostische of therapeutische act, zowel zijn verzekeringsmaatschappij als de betrokken patiënt tijdig en op passende wijze hiervan in te lichten. Dit impliceert geen fouterkenning.
•De provinciale raden zijn gelast toe te zien op de naleving van deze deontologische richtlijnen van de Nationale Raad.
Mocht blijken dat de administratieve overheid van de ziekenfondsen haar adviserende geneesheren niet steeds als eindpunt van de medische informatiestroom zou erkennen, zal de Nationale Raad zich beraden over de passende maatregelen.
• Ook hier bestaat er voor een slachtoffer geen oplossing er is geen enkel wettelijk middel om de nodige informatie op te eisen.

•Indien de klacht toch doorgaat krijgt het slachtoffer een raadsgeneesheer toegewezen die eveneens in de eerste plaats de collega en werkgever ( verzekering) zal verdedigen.
•Een slachtoffer zal uiteindelijk toch zelf een procedure moeten opstarten en daar begint het spel opnieuw.
•Bij een medische expertise is er van het verdedigen van het slachtoffer geen sprake.
• Bij een tegensprekelijke expertise dient het voorverslag op tekortkomingen te worden beoordeeld , de aangestelde raadsgeneesheer weigert om dit te doen. ( collegialiteit )
•Hij legt zich neer bij de besluiten van de gerechtsexpert zonder meer.( beiden werken in opdracht van de verzekeringen)
•Op deze wijze worden de meeste klachten afgedaan.
Het resultaat met deze nieuwe wet op de medische risico’s en fouten er is niets veranderd maar de burger beseft het niet.
• Een raming zegt ons dat er +/- 3.500 slachtoffers van vermijdbare medische fouten per jaar onnodig overlijden.
•Eveneens nog eens +/- 6.000 overlijdens ten gevolge van ziekenhuis infectie’s die middels de nodige maatregelen in acht te nemen, grotendeels kunnen worden vermeden.
• Daarenboven schat men het aantal slachtoffers van vermijdbare medische fouten met blijvende schade op +/- 1.500 per jaar .
• Dit geeft ons een aantal vermijdbare slachtoffers van 11.000 per jaar.
•Of 30 slachtoffers per dag.

•Het afwijzen van terechte klachten is zowel financiële als sociale fraude, onkosten ten gevolge van medisch falen worden uiteindelijk ten onrechte door het RIZIV betaald hier helpt u aan mee door het weigeren van de wetgeving te voorzien van de nodige sancties.
•Om maar enkele te noemen , langere ziekenhuis opname, medische behandeling voor de gevolgen van de fout aangerekend door de geneesheer die de fout heeft begaan, langdurige behandeling en medicatie voor het bestrijden van de door een fout aangerichte schade, blijvende invaliditeit.
•Dit is een zware last om ons sociaal systeem betaalbaar te houden. Terwijl deze kosten terecht door de verzekeringen van de falende artsen zou moeten worden gedragen. De drogreden dat door de verhoogde verzekeringspremies van de artsen dit aan de patiënt zal worden doorgerekend is een uitvlucht van verzekeringen.
•Indien enkel voor de falende artsen een bonus malus systeem zou worden toegepast dan kan dit enkel maar bijdragen tot een betere patiëntveiligheid.
Een betaalbare gezondheidszorg is een grondwettelijk recht .
Een veilige gezondheidszorg daarentegen wordt dagelijks met de voeten getreden dank zij onze regering , door het blijven weigeren van het opleggen van dwingende maatregelen zodat de ziekenhuiswet, de wet op de rechten van de patiënt, de deontologische Code van de geneesheren en nu nog eens fonds voor schade als gevolg van gezondheidszorg dit zijn allen loze letters en zijn ook niet uitvoerbaar.
Dit kost dagelijks mensenlevens maar daar ligt u niet van wakker !
Doe zo voort , enkel de verzekeringsmaatschappijen zijn u dankbaar een medisch slachtoffer heeft toch geen poot om op te staan die heeft u mee onderuitgehaald.

Gepost door: Van Durme Arseen | 22-04-10

Reageren op dit commentaar

Complot regering en verzekeringen tegen medische slachtoffers. “Schadeloosstelling in de gezondheidszorg”
(Wetsontwerp op de medische risico's en fouten goedgekeurd
Het slachtoffer zal snel worden vergoed: wanneer uit de expertise van het fonds blijkt dat er sprake is van een fout, maar de verzekeraar deze fout betwist, zal het fonds het slachtoffer onmiddellijk vergoeden en daarna deze kosten verhalen op de verzekeraar.)
Hier is het eerste probleem, de expertise van het fonds moet het bewijs vinden dat er een fout gebeurd is !
Wat gebeurd er bij een fout, er worden geen nota’s opgenomen in het medisch dossier, of het dossier is verdwenen of vervalst.
Uit de expertise kan geen bewijs van fout voortkomen dus blijkt dat er geen sprake is van fout, en zal het slachtoffer ook geen schadeloosstelling kunnen bekomen.
Of dacht u dat de zorgverstrekkers nu plots hun fouten zouden bekennen ( dan gelooft u ook nog in sinterklaas )

Enkel de verzekeringen en de werkingskosten van het fonds zullen het budget opsouperen en het slachtoffer blijft nog maar eens in de kou staan.
Dat de wet ook niet uitvoerbaar zal zijn zou zeker uw departement moeten beseffen, net als deontologische code ,de ziekenhuiswet,de patiëntenrechten is dit een zoveelste schijnbeweging die geen oplossing kan bieden voor het probleem.
Voor geen enkele van deze wetten is er ook maar enige sanctie voorzien bij het niet opvolgen door de zorgverstrekkers.
•Oorzaak van het falen van het fonds
• Een eerste melding van een medisch falen wordt door het fonds overgemaakt bij de medisch adviseur echter, deze mag volgens de orde van geneesheren hier geen melding of uitspraak over doen.
•Eerste stap de klacht wordt voorgelegd aan een collega geneesheer , indien geen doorslaggevende bewijzen voorhanden zijn zal de klacht steeds worden afgewezen als zijnde niet haalbaar. ( Collegialiteit gaat voor alles) Ik zal mijn collega's als mijn broeders beschouwen.
Citaat: Orde van Geneesheren
Volgens de geciteerde wettelijke en deontologische beschikkingen is de adviserend geneesheer het eindpunt van de medische informatiestroom. Derhalve mag de adviserend geneesheer geen enkele medische informatie, met welke bedoeling ook, overmaken aan de administratieve, juridische of enige andere dienst van de verzekeringsinstelling.
De adviserend geneesheer begaat een deontologische fout, indien hij bij het verzoek om inlichtingen aan de geneesheer in voorkomend geval niet uitdrukkelijk vermeldt dat de verstrekte medische gegevens diens eigen aansprakelijkheid in het gedrang zouden kunnen brengen. Wel ingelicht zijnde over die mogelijkheid is de geneesheer niet verplicht in te gaan op het verzoek van de adviserend geneesheer.
Het is de plicht van elke geneesheer, wanneer hij vaststelt dat zijn patiënt schade heeft opgelopen, die mogelijk verband houdt met een door hem uitgevoerde diagnostische of therapeutische act, zowel zijn verzekeringsmaatschappij als de betrokken patiënt tijdig en op passende wijze hiervan in te lichten. Dit impliceert geen fouterkenning.
•De provinciale raden zijn gelast toe te zien op de naleving van deze deontologische richtlijnen van de Nationale Raad.
Mocht blijken dat de administratieve overheid van de ziekenfondsen haar adviserende geneesheren niet steeds als eindpunt van de medische informatiestroom zou erkennen, zal de Nationale Raad zich beraden over de passende maatregelen.
• Ook hier bestaat er voor een slachtoffer geen oplossing er is geen enkel wettelijk middel om de nodige informatie op te eisen.

•Indien de klacht toch doorgaat krijgt het slachtoffer een raadsgeneesheer toegewezen die eveneens in de eerste plaats de collega en werkgever ( verzekering) zal verdedigen.
•Een slachtoffer zal uiteindelijk toch zelf een procedure moeten opstarten en daar begint het spel opnieuw.
•Bij een medische expertise is er van het verdedigen van het slachtoffer geen sprake.
• Bij een tegensprekelijke expertise dient het voorverslag op tekortkomingen te worden beoordeeld , de aangestelde raadsgeneesheer weigert om dit te doen. ( collegialiteit )
•Hij legt zich neer bij de besluiten van de gerechtsexpert zonder meer.( beiden werken in opdracht van de verzekeringen)
•Op deze wijze worden de meeste klachten afgedaan.
Het resultaat met deze nieuwe wet op de medische risico’s en fouten er is niets veranderd maar de burger beseft het niet.
• Een raming zegt ons dat er +/- 3.500 slachtoffers van vermijdbare medische fouten per jaar onnodig overlijden.
•Eveneens nog eens +/- 6.000 overlijdens ten gevolge van ziekenhuis infectie’s die middels de nodige maatregelen in acht te nemen, grotendeels kunnen worden vermeden.
• Daarenboven schat men het aantal slachtoffers van vermijdbare medische fouten met blijvende schade op +/- 1.500 per jaar .
• Dit geeft ons een aantal vermijdbare slachtoffers van 11.000 per jaar.
•Of 30 slachtoffers per dag.

•Het afwijzen van terechte klachten is zowel financiële als sociale fraude, onkosten ten gevolge van medisch falen worden uiteindelijk ten onrechte door het RIZIV betaald hier helpt u aan mee door het weigeren van de wetgeving te voorzien van de nodige sancties.
•Om maar enkele te noemen , langere ziekenhuis opname, medische behandeling voor de gevolgen van de fout aangerekend door de geneesheer die de fout heeft begaan, langdurige behandeling en medicatie voor het bestrijden van de door een fout aangerichte schade, blijvende invaliditeit.
•Dit is een zware last om ons sociaal systeem betaalbaar te houden. Terwijl deze kosten terecht door de verzekeringen van de falende artsen zou moeten worden gedragen. De drogreden dat door de verhoogde verzekeringspremies van de artsen dit aan de patiënt zal worden doorgerekend is een uitvlucht van verzekeringen.
•Indien enkel voor de falende artsen een bonus malus systeem zou worden toegepast dan kan dit enkel maar bijdragen tot een betere patiëntveiligheid.
Een betaalbare gezondheidszorg is een grondwettelijk recht .
Een veilige gezondheidszorg daarentegen wordt dagelijks met de voeten getreden dank zij onze regering , door het blijven weigeren van het opleggen van dwingende maatregelen zodat de ziekenhuiswet, de wet op de rechten van de patiënt, de deontologische Code van de geneesheren en nu nog eens fonds voor schade als gevolg van gezondheidszorg dit zijn allen loze letters en zijn ook niet uitvoerbaar.
Dit kost dagelijks mensenlevens maar daar ligt u niet van wakker !
Doe zo voort , enkel de verzekeringsmaatschappijen zijn u dankbaar een medisch slachtoffer heeft toch geen poot om op te staan die heeft u mee onderuitgehaald.

Gepost door: Van Durme Arseen | 22-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.