31-10-08

Zieke gevangenen worden niet geholpen maar doodgefolterd


De moord op Marcel Vervloesem - Le Meurtre de Marcel Vervloesem - The Murder of Marcel Vervloesem

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen


OPEN BRIEF

Brussel, 31 oktober 2008

Beste vrienden,

Marcel werd eindelijk in het ziekenhuis (van Turnhout) opgenomen.
Dat wist Wendy, de dochter van Marcel, mij zopas telefonisch te zeggen.
Marcel had haar gebeld, net voor dat hij met de ziekenwagen werd weggevoerd.

De vraag is of we dat als een soort 'overwinning' moeten zien.
We kunnen misschien tevreden zijn en elkaar de hand geven omdat we er samen in geslaagd zijn dat hij niet als een varken in de gevangenis is gestorven.
Maar de infantiele en perverse spelletjes van de Belgische justitie kennende, kan hij morgen reeds terug in de gevangenis worden opgesloten terwijl zijn gezondheidstoestand zelfs nog verslechterd is.

De toestand van Marcel is kritisch.
Zijn benen en voeten barsten open van het vocht omdat men er tien dagen lang niets in de gevangenis van Turnhout aan gedaan heeft en hij, omdat het kabinet Vandeurzen in Brussel dat niet wilde, geen recht had op medische verzorging of een directe opname in het ziekenhuis.
Ook zijn suikerspiegel schommelt al 10 dagen lang tussen 70 en 350 (en ging op bepaalde momenten zelfs van 60 naar 420) en hij zou reeds bijna tweemaal een 'hypo' hebben gehad wat wil zeggen dat hij in coma had kunnen geraken zonder dat hij die misschien -zoals in het ziekenhuis van Lier- na 7 uren reanimatie had overleefd.
Iedere mens die zich in zijn toestand op de spoeddienst van een hospitaal zou aanbieden, zou onmiddellijk naar de spoedafdeling gevoerd worden maar gevangenen en mensen die op een zeer discutabele manier veroordeeld werden, hebben blijkbaar geen recht op medische hulp.
Marcel heeft ook infecties gekregen op één van zijn benen, wat voor een suikerzieke onder die omstandigheden dodelijk kan zijn (vandaar dat men hem enkele dagen geleden, na een naaktfouillering, waarschijnlijk gedurende enkele uren opzettelijk in een kamer vol schimmels opsloot).

Ik vraag mij af wat de medische sector van zoiets denkt.  Hebben geneesheren soms geen eed van Hyppocrates moeten afleggen ?  Zijn zij niet verplicht om iemand te helpen en om alles te doen om te voorkomen dat iemand kan overlijden ?  Waarom reageert de Orde van Geneesheren niet ?  Waar zijn al die medische organisaties en inspecties ? Oh ja, justitieminister Vandeurzen was in zijn vroegere leven een ziekenhuisdirecteur. Vandaar misschien.

Door zijn hartziekte maakte Marcel de voorbije dagen een ernstige kans om in de gevangenis van Turnhout te overlijden.  Het opgestapelde vocht in zijn lichaam moest maar tot zijn hart komen en het was gebeurd geweest alhoewel hij natuurlijk evengoed tengevolge van zijn suikerziekte kon sterven.  Vandaar dat de hoofdgeneesheer waarschijnlijk nog een nachtje wachtte vooraléér hem naar het ziekenhuis te laten brengen.
Zoals gezegd, had hij ook aan zijn suikerziekte kunnen sterven.
Vandaar dat men hem bij zijn aankomst in de gevangenis van Turnhout gedurende 2 dagen geen insuline gaf omdat men zijn medisch dossier zogenaamd in de gevangenis van Brugge 'vergeten' was.
Vandaar waarschijnlijk dat men Marcel ook eens een keer langwerkende insuline vergat te geven voor de nacht zodat hij 's nachts zonder insuline kwam te zitten.

Marcel was reeds doodziek toen hij de gevangenis inging en daar uit principe aan zijn dorst- en hongerstaking begon.  Het was een schande om hem onder die omstandigheden (hartziekte, zware suikerziekte, kanker, nieren,) in de gevangenis op te sluiten. Men weet immers maar al te goed dat iemand die zo ziek is, een opsluiting niet kan overleven.  Zijn veroordeling en opsluiting op basis van een onvolledig dossier (de door de Hoge Raad voor Justitie vastgestelde gestolen documenten uit zijn strafdossier) betekende dan ook een regelrecht doodsvonnis dat men ten allen koste van alles wilde bespoedigen.
Misschien wilde Marcel wel doodgaan voor zijn standpunten en overtuiging maar heeft de liefde voor zijn dochter en kleinkinderen en de hulp die hij van zijn vrienden ontving, hem daarvan kunnen weerhouden.

We kunnen ons afvragen hoe dit alles mogelijk is in een zogezegd democratisch land als België dat zich het centrum van Europa waant.
Ik vraag mij ook af waarom er, buiten de parlementaire vraag van Zoé Genot, geen enkele vraag werd gesteld door onze parlementsleden.
Waarom reageerden de leden van de commissie van justitie van de Senaat niet terwijl ik hen voortdurend op de hoogte bracht ?
Moesten zij soms zwijgen ?  Hebben zij geen recht meer om parlementaire vragen aan de minister van justitie te stellen ?  Heeft het soms te maken met Tony Van Parys die in de commissie van justitie zetelt en mij enkele maanden geleden nog probeerde wijs te maken dat er een 'onderzoek' liep terwijl alle bestaande onderzoeken op dat moment waren afgesloten ?
Waarom reageerde minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx (Parti Socialiste) niet meer nadat zij liet weten dat zij deze zaak 'zeer ernstig vond' en zij onze brief aan minister Vandeurzen overmaakte ?
Waarom liet Premier Leterme (CD&V) niets meer van zich horen terwijl hij ons mededeelde dat hij ons schrijven aan minister Vandeurzen doorstuurde en hij bij minister Vandeurzen zou informeren ?
Waarom was de pers (ook de Nederlandse pers) nauwelijks geinteresseerd in deze zaak terwijl het hier toch ook om de kinderpornozaak Zandvoort ging ?
De commissies Justitie van de Nederlandse Eerste en Tweede Kamer die voortdurend werden geinformeerd omdat Marcel een paar maanden geleden door het College van Procureurs-Generaal in Den Haag werd gehoord omtrent de kinderpornozaak Zandvoort, namen onze brieven wel 'ter kennisgeving' aan maar wat gebeurde er verder met deze brieven ?
Besefte men niet hoe ernstig Marcel er aan toe was en begreep men niet dat Marcel in onze gevangenissen op een vakkundige wijze werd afgemaakt ?

Een land laat zijn ware gezicht zien aan de manier waarop het zijn zieken, ouderen, gevangenen (die allemaal niet zo schuldig of misdadig zijn als we allemaal wel denken) behandelt.  En het gezicht van België is onmenselijk en dit van een democratisch land onwaardig.

Ook het stilzwijgen van de politici en de pers die medeplichtig zijn aan het jarenlange in de doofpot steken van de kinderpornozaak Zandvoort en het aan de schandpaal nagelen van Marcel Vervloesem, laat zien hoe bitter slecht het met dit land waarvan ik ooit hield, gesteld is.

Waarom vroeg de Koning zich niet af waar de kinderporno-cd-roms die hij van de Werkgroep Morkhoven kreeg en die hij door de toenmalige justitieminister Tony Van Parys voor onderzoek aan procureur-generaal Christine Dekkers had laten overmaken, gebleven waren ?  Waarom stelde hij zich geen vragen en willigde hij het genadeverzoek dat Mter Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, enkele maanden geleden voor Marcel bij hem indiende, niet in ?  Had hij daar soms de moed niet voor terwijl zijn brieven volstaan over de strijd tegen het kindermisbruik en hij de ouders van de vermoorde kinderen met hoopgevende woorden op het Koninklijk Paleis heeft ontvangen ?
Waarom liet justitieminister Vandeurzen geen onderzoek verrichten naar de gestolen documenten en kinderporno-cd-roms en maakte hij er zich van af door te stellen dat de verdwijningen en diefstallen uit de gerechtelijke dossiers deel uitmaken van de 'gerechtelijke procedures' zodat hij als minister niet kan optreden ?
Waarom ontkende Vandeurzen de verdwijningen in zijn antwoord op de parlementaire vraag van senator Zoé Genot terwijl hij de schriftelijke bevestigingen ervan door de Hoge Raad voor de Justitie, onder zijn neus had liggen ?  Waarom liet Vandeurzen Marcel op basis van een onvolledig dossier opsluiten terwijl hij door een onderzoek te laten openen, ervoor had kunnen zorgen dat Marcel in voorlopige vrijheid werd gesteld ?

Er zijn duizenden vragen in deze zaak die onbeantwoord blijven.

We kunnen ons tevens afvragen hoeveel mensen er onschuldig in de gevangenis zijn gestorven of vermoord werden doordat ze elk recht op medische hulp kregen ontzegd.
Hoevelen werden er niet tot zelfmoord gedreven omdat ze geen enkele hoop meer hadden en zich liever van kant maakten dan als een varken in de gevangenis te moeten sterven ?

We kunnen ons afvragen hoeveel onschuldige vrienden en familieleden (waaronder kinderen en kleinkinderen) van deze gevangenen, mede het slachtoffer zijn geworden van dit onmenselijk, mensonwaardig en voor een democratische rechtsstaat totaal onwaardig beleid.

In België zijn er zo'n tienduizend mensen in gevangenissen opgesloten en de justitieministers zemelen al meer dan 20 jaar over de zogenaamde overbevolking in de gevangenissen. Aan de rechten van de gevangenen en hun vrienden en familieleden werd er niet gedacht.
Justitieminister Vandeurzen (CD&V - christen-democraten) die predikt dat de 'mens centraal staat binnen justitie' en die met zijn waardeloze 'waardenpartij' steeds herhaalt dat de paarse regering de schuld is van de mislukking van de hervorming van het justitiebeleid, probeerde enkele maanden geleden zelfs van zijn verbeterde contacten met de Nederlandse regering, gebruik te maken om Belgische gevangenissen in Nederland te openen.
Hoe die gevangenen dan door hun vrienden en familieleden moesten bezocht worden, was bijzaak. Gevangenen worden immers enkel als objecten gezien.
Gelukkig hield de Nederlandse regering de bal van zich af.

Ik wil hierbij iederéén die nog iets om dit land geeft en die wil voorkomen dat straks iederéén (ook vakbondsmilitanten en journalisten die zich onschendbaar wanen) willekeurig kan worden beschuldigd, aan de schandpaal kan worden genageld, in de gevangenis opgesloten en doodgemarteld kan worden, oproepen om zijn stem te laten horen. Zeg de politici van dit land dat het zo niet verder meer kan.
Niet alleen op sociaal, politiek, financieel en economisch gebied maar ook op menselijk gebied moet er dringend iets veranderen.
De recente financiële crisis heeft immers aangetoond hoe snel het soms kan gaan en hoe snel de politieke controle over dit corrupte beleid volledig verloren kan gaan.

Ik weet dat mijn oproep nogal vrij patetisch overkomt en er zal hier en daar wel om gelachen worden.  Toch heb ik het gevoel dat het nu vijf voor twaalf is en wanneer de klok 12 uur slaat, zal zij misschien niet meer zijn terug te draaien.

Voor Marcel zullen de komende dagen beslissend zijn. Men heeft zoveel bewuste fouten gemaakt en heeft zolang verhinderd dat hij in het ziekenhuis werd opgenomen dat hij nu een menselijk wrak is geworden.
Het is niet gezegd hoelang hij nog zal leven.
En het ziekenhuis kan maar best een oogje in het zeil houden want er zijn te veel mensen, waaronder ook diegenen die de klachten tegen Marcel georganiseerd hebben, die zijn spoedige dood wensen.

Laat ons een dikke kaars branden voor Marcel en laat ons hopen dat het licht ervan het reptielenbrein van zijn gewetenloze folteraars een beetje verlicht.

Ik wens jullie veel sterkte.

Jan

Jan Boeykens
Voorzitter Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Erkenningsnr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

Kopie aan de Nederlandse pers en kamerleden


Intussen gaat justitie verder met haar infantiele praktijken. De dochter van Marcel weet niets van zijn toestand. Ze mag haar vader ook niet gaan bezoeken. Morgen belt ze naar de gevangenis om uitleg te vragen over Marcel zijn toestand. Een Nederlanse ouder merkte terecht op: 'Is dat de gang van zaken, dat zijn dochter hem niet mag bezoeken?????'


Foto's:
1) Marcel Vervloesem in volle aktie
2) Marcel Vervloesem in het hospitaal van Lier waar hij in 2007 wegens kanker werd geopereerd. Tijdens zijn opsluiting en 32-dagen durende hongerstaking in de gevangenis van Turnhout in mei 2005, stelde men de kanker reeds vast maar men volgde haar niet op.
Men heeft het steeds over de schending van de mensenrechten in China en dergelijke maar in bepaalde westerse landen is het niet veel beter.
3) Justitieminister Vandeurzen die -zoals de Belgische Koning - de verdwijning van de cd-roms met kinderporno in de zaak Zandvoort op het hof van beroep te Antwerpen doodzwijgt. Hopen zij dat klokkenluider Marcel Vervloesem via de gevangenis (en een mogelijk overlijden tengevolge van bewuste medisch fouten) voorgoed zal zwijgen ?

De commentaren zijn gesloten.