03-01-09

Vastgeketend aan de operatietafel


,,Gevangenen nooit geboeid geopereerd''

handhoofd.vandeurzen.imagesstefaan_declerckkop.Vandeurzen.art_large_339674 patientenrechtenenmensenrechtenbestaannietinAZSint-JanteBrugge

Brussel, 3.1.2009

In bijlage volgt een bijzonder interessant artikel dat destijds in Het Nieuwsblad verscheen en waarin dokter Francis Van Mol, hoofdgeneesheer-directeur van de penitentiaire gezondheidsdienst, ontkende dat gedetineerden vastgeklonken worden aan de operatietafel.

Dokter Van Mol vertelt immers leugens. De Werkgroep Morkhoven vernam namelijk dat de gevangenisbewakers die Marcel Vervloesem als een geboeide misdadiger naar het operatiekwartier brachten en hem aan de operatietafel vastketenden, een groene operatieschort aantrokken. Die operatieschort is enkel bedoeld voor het chirurgisch team.
De bewakers bleven in de operatiekamer staan tot Marcel Vervloesem, tengevolge van de narcose, volledig buiten bewustzijn was (en het is mogelijk dat zij ook nadien nog, gekleed als chirurgen, in de operatiekamer bleven).

Ook uit ons schrijven van 9.12.2008 over de spoedopname van Marcel Vervloesem in het AZ Sint-Jan te Brugge, blijkt dat dokter Van Mol de slechte gewoonte heeft om leugens te verzinnen.
Wij citeren: 'Het 8 dagen durende verblijf in het AZ Sint Jan te Brugge waar hij vanwege een ernstige bloeding aan zijn linkerlies geopereerd werd, is voor Marcel Vervloesem een echte hel geweest. Acht dagen lang lag hij er dag en nacht met zijn enkel aan het bed geboeid. Zelfs tijdens de operatie lag hij aan de operatietafel geboeid. Die boeien ging nooit af, alleen als hij onder de scanner lag. Hij moest het dan zelf nog vragen. Zelfs de artsen zaten er verveeld mee maar de bewakers zeiden dat zij enkel het reglement van justitieminister Vandeurzen en Hans Meurissen (directeur-generaal van het Belgische gevangeniswezen) opvolgden. Marcel vertelde ons dat hij met zijn pas geopereerde wonde eens gedurende vier uur en een half in een rolstoel heeft zitten wachten zonder dat hij zich kon bewegen omdat hij aan de rolstoelwagen geboeid was. Op een bepaald moment heeft hij zoveel pijn van die boeien aan zijn enkel gekregen dat hij een kous heeft aangetrokken om zijn enkel te beschermen. De boeien gingen nooit af, zelfs tijdens het wassen niet, en de bewakers bleven er gewoon bijstaan als hij gewassen werd. Als hij met de bewakers door de gangen ergens naar toe werd gevoerd, dan werd hij telkens als een echte gangster geboeid zodat iederéén daaruit kon opmaken dat hij een gevaarlijke misdadiger was. Waarschijnlijk is dit een ideetje van justitieminister Vandeurzen die 11 jaar lang ziekenhuisdirecteur is geweest en die, naar we uit vertrouwelijke bron vernomen hebben, perfect op de hoogte wordt gehouden van wat er met Marcel gebeurt. Toen Marcel op de brancard van de ziekenwagen werd gelegd om terug naar de gevangenis te Brugge gevoerd te worden omdat hij de manier waarop hij werd behandeld niet langer meer aankon en uit het ziekenhuis wegwilde, werd hij onmiddellijk aan de brancard geboeid terwijl er twee politiemannen, twee bewakers en een ambulancier bij hem waren. Dat is dus volledig krankzinnig.'

Dokter Van Mol liegt echter niet alleen over het vastketenen van mensen aan de operatietafel. Ook zijn medische verslagen blijken fout te zijn opgemaakt.
In zijn verslag aan bepaalde diensten spreekt hij bijvoorbeeld met geen woord over:
- het feit dat Marcel Vervloesem reeds voor zijn opsluiting in de gevangenis aan kanker geopereerd werd, een zware hartoperatie moest ondergaan en aan een zware suikerziekte leed enz. Van Mol wil de schuld van de gezondheidsproblemen van Marcel Vervloesem namelijk bij Marcel Vervloesem zelf leggen. Vandaar dat hij de gezondheidsproblemen van Marcel Vervloesem uitsluitend wijt aan diens honger- en (gedeeltelijke) dorststaking.
- het feit dat Marcel Vervloesem door zijn vermoedelijke tussenkomst en/of die van minister Vandeurzen, niet in het ziekenhuis van Turnhout werd opgenomen maar wekenlang in een onverluchte isoleercel in het medisch centrum van de gevangenis van Brugge werd opgesloten (met wekenlang geen recht op briefwisseling, enkel bezoek van zijn familie, geen briefwisseling, geen contact met medegevangenen, slechts korte gesprekken met zijn advocaten, slechts enkele minuten per dag uit de isoleercel voor een bloedcontrole enz.)
- het feit dat men Marcel Vervloesem ook na de beeindiging van zijn wekenlange honger- en dorststaking, zonder geneeskundig onderzoek of geneeskundige bijstand in zijn isoleercel liet liggen
- het feit dat Marcel Vervloesem na een paar weken, zonder medisch dossier naar de gevangenis van Turnhout werd overgebracht en daar opnieuw in een onverluchte isoleercel werd gestoken waarin enkel een plastieken emmer en een bed stonden
- het feit dat Marcel Vervloesem wekenlang zonder de nodige medische verzorging en vermoedelijk zonder voldoende insuline voor zijn suikerziekte, in de gevangenis van Turnhout werd opgesloten waardoor zijn suikerspiegel wekenlang op een levensgevaarlijke manier bleef schommelen en zijn voeten en benen zodanig opzwollen van het vocht dat hij tenslotte niet meer kon gaan en zijn voeten zelfs niet meer kon bewegen. Hij kreeg daarbij ook een infectie aan zijn linkerbeen.
- over het feit dat, nadat directeur Eric Geudens zei dat 'er geen enkele reden was om Marcel Vervloesem te laten opnemen', de ambulances van het Hulpcentrum 100 en van het MUG-team (dit is een ziekenwagen met een dokter en twee verplegers uit een erkend ziekenhuis met enkel medisch materiaal aan boord) met spoed moesten uitrukken om het leven van Marcel Vervloesem te redden
- het feit dat Marcel Vervloesem vervolgens naar de intensieve hulp van het Sint-Elisabethziekenhuis te Turnhout vervoerd werd alwaar men hem 6 uur lang aan een hartmachine en andere toestellen moest koppelen.
- het feit dat de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem, die na de spoedopname te Turnhout opnieuw overgebracht werd naar het medisch centrum van de gevangenis van Brugge, zo erg achteruit was gegaan dat hij verschillende keren met spoed in het AZ. Sint Jan te Brugge moest opgenomen worden.
- het feit dat Marcel Vervloesem op drie weken tijd tot driemaal moest geopereerd worden in het AZ Sint Jan en dat de dokters hierbij vaststelden dat de nieren van Marcel Vervloesem totaal geblokkeerd waren
- het feit dat Marcel Vervloesem verschillende weken na elkaar voor een nierdialyse naar het AZ Sint-Jan moest gevoerd worden
- het feit dat Marcel Vervloesem 6 dagen lang een bloedtransfusie (een halve liter bloed per dag) diende te krijgen
- het feit dat Marcel Vervloesem wekenlang moest rondlopen met een groot gat in zijn linkerlies en dat hij tengevolge van een onstelpbare bloeding aan deze wonde, tenslotte met spoed moest opgenomen en geopereerd worden.

Dokter Van Mol spreekt in zijn rapport natuurlijk ook niet over het feit dat Marcel Vervloesem bij zijn laatste operatie in het AZ. Sint-Jan gedurende 8 dagen en 8 nachten lang vastgeketend werd aan zijn bed, zijn rolstoel en de operatietafel. Ook over de vernederende en menstonterende wijze waarop Marcel Vervloesem als een geketende misdadiger door twee cipiers door de ziekenhuisgangen werd gevoerd, komt in het rapport van dokter Van Mol niet ter sprake. Er wordt ook niets gezegd over het vastketenen aan de ziekenwagenbrancard, richting gevangenis Brugge, terwijl er twee gevangenisbewakers en een politieman aanwezig waren. Geen woord over het folterend licht dat dag en nacht in de kamer van Marcel Vervloesem in het AZ. Sint-Jan te Brugge bleef branden en hem het slapen belette.
In het rapport van dokter Van Mol staat zelfs dat Marcel Vervloesem een 'roker' is terwijl hij totaal niet rookt. Ook daarmee probeert dokter Van Mol waarschijnlijk aan te tonen dat Marcel Vervloesem zelf verantwoordelijk is voor zijn ongeneeslijke toestand.

Het zal dokter Van Mol een zorg wezen dat men een ongeneeslijke zieke tot stervens toe en zonder rekening te houden met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, in de gevangenis opgesloten houdt.
Men kan zich afvragen hoeveel zieke en ongeneeslijk zieke gevangenen er op deze wijze al het slachtoffer werden van dokter Van Mol. Hoeveel mensen hebben er zich al gezelfmoord in de gevangenissen omdat zij door de fout opgemaakte rapporten van Van Mol geen enkele uitweg meer zagen ? Hoevelen zijn er die door een gebrek aan medische verzorging en foutieve rapporten over hun gezondheidstoestand, een stille dood zijn gestorven in de gevangenis ? Hoeveel families moesten er zich bij het definitief verlies van een in de gevangenis omgekomen familielid in alle stilte en zonder protest neerleggen ?
Onder de omgekomen gevangenen bevonden zich ongetwijfeld ook mensen die volledig onschuldig waren. Hoe kan het anders dat een activist zoals Marcel Vervloesem tot vier jaar gevangenisstraf werd veroordeeld nadat de Hoge Raad voor de Justitie vaststelde dat al de ontlastende stukken uit zijn strafdossier verdwenen waren ?

De Werkgroep Morkhoven verwacht dan ook van justitieminister Stefaan De Clerck dat hij deze zaak grondig laat onderzoeken.
Zij hoopt verder dat de minister laat uitzoeken of het inderdaad klopt dat Marcel Vervloesem dient opgeofferd te worden om de kinderpornozaak Zandvoort met haar bijna 90.000 slachtoffertjes, in de doofpot te kunnen steken.

vzw Werkgroep Morkhoven


Het Nieuwsblad 28/06/2002

,,Gevangenen nooit geboeid geopereerd'' - UZ, hoofdgeneesheer gevangenissen én advocate weerleggen kwakkel

GENT - ,,Pure nonsens, dat gedetineerden vastgeklonken worden aan de operatietafel'', reageren het Universitair Ziekenhuis en dokter Francis Van Mol, hoofdgeneesheer-directeur van de penitentiaire gezondheidsdienst op een bericht in Het Laatste Nieuws . Daarin stond dat Danny Talliman, die in januari in Zelzate zijn vrouw doodschoot, een levertransplantatie had ondergaan in het UZ terwijl hij met boeien vastgemaakt was aan de operatietafel.

Al worden er uiteraard bepaalde veiligheidsmaatregelen getroffen vooraleer gedetineerden onder narcose worden gebracht, en als ze eenmaal terug zijn uit het operatiekwartier.

Dokter Van Mol: ,,Volgens de bestaande reglementering wordt de ziekenhuiskamer waarin de gedetineerde verblijft, beschouwd als een cel van de gevangenis. Een bewaker zorgt ervoor dat de persoon in kwestie niet op de loop gaat of benaderd wordt door derden. Het is al gebeurd dat een gevangene vlak na de operatie het hazenpad kiest. De gevangene wordt altijd met een voetboei aan het bed vastgemaakt. Dat gebeurt niet enkel bij gedetineerden die als gevaarlijk worden bestempeld en waarbij veiligheidsmaatregelen zich opdringen.''

,,Als de patiënt/gedetineerde eenmaal onder narcose is, worden de boeien afgedaan. De bewakingsagent gaat evenmin het operatiekwartier binnen. We zouden wellicht meer last hebben met hem dan met de patiënt wanneer er een buik moet worden opengemaakt... Gevangenen die gevaarlijk zouden kunnen zijn en niet of slechts gedeeltelijk worden verdoofd, worden tijdens de ingreep doorgaans wel aan handen of voeten geboeid uit voorzorgsmaatregel. Het ziekenhuispersoneel moet per slot van rekening toch zonder risico's zijn werk kunnen doen.''

Brugge

Nathalie Arnaudts, de advocate van Danny Talliman die het bericht de wereld instuurde: ,,Mijn cliënt heeft het me zo verteld toen ik bij hem op bezoek ging in het ziekenhuis. Hij kon natuurlijk niet weten dat zijn boeien op de operatietafel zijn uitgedaan, want hij was onder narcose.''

UZ Gent liet gisteren weten dat er nog nooit gedetineerden onder narcose werden geopereerd, terwijl ze aan de operatietafel vastgeklonken waren.

Johannes Thuy, woordvoerder van minister van Justitie Marc Verwilghen: ,,Gedetineerden die een ingreep moeten ondergaan, worden meestal behandeld in de ziekenboeg van de gevangenis in Brugge. Dat is een volwaardig ziekenhuisje. Voor moeilijke ingrepen komen artsen van het Brugse ziekenhuis Sint-Jan over. Een levertransplantatie is echter iets helemaal anders, want er moet een orgaan worden aangevoerd en het medisch team moet groter zijn.'' (KVDS)

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=nbra28062002_006


Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com, postmaster@droitfondamental.eu, issakaba@skynet.be

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

------

Schrijf naar Marcel Vervloesem die onschuldig vastzit. De actievoerder die vanwege zijn onthullingen in de kinderpornozaak Zandvoort het zwijgen werd opgelegd, wordt nu eindelijk correct behandeld in de gevangenis van Brugge maar diende daarvoor eerst, zoals duizenden andere gevangenen en hun familieleden, door een echte hel te gaan. En alhoewel hij ongeneeslijk ziek is, hebben dokter Francis Van Mol en zijn geestesgenoten van justitie besloten om hem tot stervens toe in de 'overvolle' gevangenissen van Justitieminister Vandeurzen (Vlaamse Christen Democraten) op te sluiten.

Gevangenis Brugge
t.a.v. Marcel Vervloesem - Medisch Centrum - Kamer 6.104
Legeweg 200
8200 Sint-Andries - Brugge (België-Belgique)
Tel: 050 45 71 11 - Fax: 050 45 71 89
Europe: Tel: 0032 50 45 71 11 - Fax: 0032 50 45 71 89

Foto's: ex-justiteminister Jo Vandeurzen (CD&V - Vlaamse Christen Democraten) wiens justitiebeleid (zonder te spreken over de Fortis fraudezaak) een echte flop werd en justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) die zijn taak als justitieminister 'voor en met Jo Vandeurzen' wil uitvoeren.

Na de publicatie van dit bericht werden de blogs van de vzw Werkgroep Morkhoven geblokkeerd.

12:36 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie declerck zieke gevangenen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.