15-05-09

Zieke gevangenen: Justitieminister De Clerck voor de rechter


declerck.286380Brussel, 15 mei 2009

Hierbij volgen enkele brieven aan justitieminister De Clerck (CD&V - Vlaamse Christen Democraten) in verband met de Morkhoven-actievoerder Marcel Vervloesem die, onder druk van justitie en de gevangenisdirectie van Brugge, gisteren besloten heeft om zijn medicatie en medische behandeling definitief stop te zetten.

In 1998 werd Marcel Vervloesem door zijn halfbroer Victor V. (Sp.a-bestuur Herentals, voordien lid van de CD&V), in roddels tegenover Het Nieuwsblad, de Gazet van Antwerpen en de commerciële zender VTM, van 'verkrachtingen en folteringen' beschuldigd. Volgens Victor V. die de wereldwijde publiciteit rond zijn halfbroer inzake de kinderpornozaak Zandvoort benijdde en zowat 30 processen-verbaal van zedenfeiten met kinderen en minderjarigen op zijn naam heeft staan, hadden de 'feiten' zich 20 jaar voordien voorgedaan. Victor V. benoemde zijn halfbroer enkele jaren geleden echter tot secretaris van zijn vereniging die werkzaam was rond sociale woningen.

In 2005 organiseerde Victor V. die in het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij zetelde, een petitie om Marcel Vervloesem uit zijn sociale woning van de Geelse Bouwmaatschappij in de wijk Koninkrijk te Morkhoven te laten zetten.

Alhoewel de petitie amper door een tiental kennissen van Victor V. werd getekend, bracht het OCMW-raadslid Marleen Diels uit Morkhoven (CD&V) deze petitie ter sprake in de gemeenteraad van de Stad Herentals.

De Herentalse burgemeester Jan Peeters (Sp.a) stond vrij positief tegenover het voorstel in de petitie 'omdat dit ook rond het imago van Herentals en omstreken draaide' maar stelde zich iets voorzichtiger op tegenover de eis in de petitie om de Nieuwsgroep van de Werkgroep Morkhoven van het Internet te verwijderen.

De vrederechter was echter niet akkoord met de manier waarop men de actievoerder uit zijn woning trachtte te drijven.

Een klein jaar geleden liet de Geelse Bouwmaatschappij weten dat zij Marcel Vervloesem uit zijn woning wilde.
Er werd toen een oplossing gevonden voor de problemen die zich tengevolge van de opsluiting van Marcel Vervloesem in de gevangenissen van Turnhout en Brugge voordeden.

Vorige week richtte de Geelse Bouwmaatschappij zich tot de vrederechter omdat zij het huurcontract met Marcel Vervloesem wil verbreken...

De vzw Werkgroep Morkhoven verwacht dat Marcel Vervloesem één van de komende dagen in de gevangenis van Brugge of in het AZ Sint-Jan te Brugge zal overlijden en bereidt thans een rechtszaak voor tegen justitieminister De Clerck die zwaar nalatig is gebleven in het dossier.
De Clerck die bij de Nederlandse regering over zijn 'overbevolkte gevangenissen' ging klagen, vindt ondermeer dat zwaar zieke gevangenen zoals Marcel Vervloesem eindeloos moeten lijden en tot hun laatste adem in de gevangenis moeten opgesloten worden.
Hij overtreedt daarmee het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens dat door België mede werd ondertekend.


Brief aan Minister De Clerck

Kabinet justitieminister De Clerck
t.a.v. Mevrouw Baart

Brussel, 11 mei 2009

Geachte Mevrouw Baart,

Ik kreeg zopas nog een telefoontje van Marcel Vervloesem.

En zonder rond de pot te draaien, zoals de Minister dit voortdurend doet, kan ik u hierbij nog het volgende mededelen:

Vandaag diende er, zoals gisteren, opnieuw bloed te worden genomen van Marcel Vervloesem omdat er een 'foutje' was gebeurd.

Toen Marcel Vervloesem vroeg hoe het nu medisch gezien stond (opname in het ziekenhuis enzoverder), antwoordde de verpleegster hem dat 'de dokter dit morgen met hem zou bespreken'.

Uit de bloedstaal had men kunnen opmaken dat de suiker van Marcel Vervloesem, zoals we reeds maanden weten, 'veel te hoog staat'.

Marcel Vervloesem heeft een medicament bijgekregen. Het gaat hier om de bloedverdunner Marcumar. Dit is een zwaar medicament dat niet zonder gevaar is voor hart en hersenen.

Marcel Vervloesem heeft nog altijd niets gehoord van zijn penitentiair verlof dat hij op 5 maart 2009 had aangevraagd en dat op 5 mei op de directievergadering was besproken.
Men had hem weer beloofd dat hij diezelfde dag nog een antwoord zou ontvangen. Maar het betreft hier weer de zoveelste valse belofte.

Ook van de PSD dat de beslissing van de directievergadering op 5 mei jl. en van het personeelscollege op 7 mei jl. voor de zoveelste keer verhinderde, en dat twee dagen nadien afkwam met de 'zegevierende' mededeling dat het zogezegd haar eindrapport had afgemaakt, heeft Marcel Vervloesem niets meer vernomen.

Artikel 72 van de strafuitvoeringswet is nog altijd niet van toepassing. Het wordt (tussen haakjes) door de Minister zelf al maandenlang geblokkeerd.

Marcel Vervloesem heeft na 6 weken nog altijd niets vernomen van professor Distelmans die de Minister zogezegd voor zijn euthanasieaanvraag had gecontacteerd.

Marcel Vervloesem heeft een maand nadat de Minister hem en zijn advocaat liet weten dat het Hoog Comité van Toezicht van het Gevangeniswezen zijn detentieomstandigheden zou onderzoeken, nog altijd niets van dit Comité vernomen.

U ziet dus dat de brieven van de Minister niet meer dan een allegaartje van valse beloftes zijn waardoor de Minister op de gestelde vragen geen antwoord moet geven.

Dit weerspiegelt eigenlijk op een perfecte manier het gevangenisbeleid van de Minister dat vooral uitblinkt in zijn afwezigheid.

Hoe dan ook, indien er één van de volgende dagen iets zou mislopen met Marcel Vervloesem, dan zal de Minister, die op alle mogelijke manieren geinformeerd wordt, daar persoonlijk voor moeten opdraaien.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

GEEN REACTIE

--------------------

Brief aan Minister De Clerck

Brussel, 11 mei 2009

Geachte Mevrouw Baart,

Betreft: Marcel Vervloesem - uw brief van 30.4.2009

Ik zou u de volgende vragen willen stellen inzake voornoemd onderwerp:

- Heeft de minister nu al een onderzoek laten instellen naar het foutieve rapport dat door de Penitentiaire Gezondheidsdienst van Dokter Van Mol van het ministerie van justitie werd opgemaakt ?
- Heeft de minister al opdracht gegeven om te laten onderzoeken waardoor de medicatie van Marcel Vervloesem herhaaldelijk werd stopgezet, wat tot nieuwe hartproblemen heeft geleid en zijn heropname in het ziekenhuis (waar hij zal behandeld worden met electroshocks) noodzakelijk maakt ?
- Marcel Vervloesem heeft gedurende 4, 5 jaar kanker. Hij werd er tweemaal voor geopereerd. De dokter van de gevangenis van Turnhout heeft op 10.12.2008 een zorgprotocol voor de kanker gevraagd maar daaraan werd nooit een gevolg gegeven. Wordt de aanwezigheid van kankercellen in het bloed van Marcel Vervloesem onderzocht?
- Hoe komt het dat Marcel Vervloesem niettegenstaande de 'gepaste verzorging' al drie weken lang met opgestapeld vocht in zijn benen sukkelt, wat tijdens zijn opsluiting in de gevangenis te Turnhout tot een spoedopname leidde waarbij hij zes uren lang aan de hartmachine (+ andere toestellen) lag ?
- Hoe komt het dat Marcel Vervloesem's bloeddruk de laatste weken steeds op 19 en 20 staat, wat levensgevaarlijk is na zijn recente hartoperatie ?
- Wordt er wel nagegaan of de voor 60% werkende nieren van Marcel Vervloesem nog voldoende functioneren ? Is dit, tesamen met zijn hart- en suikerziekte, misschien één van de redenen van de vochtopstapeling in zijn benen ?
- Hoe komt het dat de suikerspiegel van Marcel Vervloesem nog steeds niet gestabiliseerd is en soms op 300 staat, wat in zijn geval, levensgevaarlijk is ?
- Waarom laat men deze problemen steeds aanslepen in plaats van Marcel Vervloesem in observatie te nemen in het ziekenhuis ?
- Waarom zette men, tesamen met de medicatie, de kinesytherapie en de revalidatie van Marcel Vervloesem gedurende een drietal weken na zijn hartoperatie stop ? Wie was daar verantwoordelijk voor ?
- Gaat Marcel Vervloesem opnieuw in bewusteloze toestand aan de operatietafel en het ziekenhuisbed geketend worden ?
- Wordt hij na zijn terugkomst uit het ziekenhuis (als hij de electroshocks overleeft) opnieuw bij de psychisch gestoorde persoon op het medisch centrum van de gevangenis te Brugge gestoken om te 'recupereren' ?
- Heeft minister De Clerck nu al werk gemaakt van de uitvoeringsbesluiten van artikel 72 e.v. van de strafuitvoeringswet (vrijlating op medische gronden) ?
- Waarom laat minister De Clerck zieke gevangenen eindeloos lijden in zijn volgepropte gevangenissen en houdt hij geen rekening met het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens waarin de mensen- en burgerrechten voor alle inwoners van de verdragsluitende staten zijn geregeld ?
De minister schendt artikel 2 (recht op leven), artikel 3 (verbod op martelen - Volgens het VN-verdrag is marteling 'iedere handeling waardoor opzettelijk hevige pijn of hevig leed, lichamelijk of geestelijk, wordt toegebracht met zulke oogmerken als het verkrijgen van inlichtingen, bestraffing, intimidatie of dwang, wanneer zulke pijn wordt toegebracht door of met instemming van een overheidsfunctionaris), artikel 13 (recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel), artikel 14 (verbod op discriminatie)
- Waarom discrimineert de minister gevangenen en mogen gevangenen zoals Bart Debie (Vlaams Belang) reeds na 1 dag, om 'gezondheidsredenen', terug naar huis terwijl andere gevangenen van geen enkele gunstmaatregel kunnen genieten en hun reintegratie en reclasseringsdossier door eindeloze vertragingsmanoeuvres van de PSD (Psycho Sociale Dienst van het ministerie van justitie) en de DIG (Dienst Individuele Gevallen van het ministerie van justitie) worden geblokkeerd ?
- Waarom beklaagt de minister zich tegenover de Nederlandse regering over zijn overbevolkte gevangenissen terwijl hij mensen zoals Marcel Vervloesem met hun uitzichtloze medische toestand in die overvolle gevangenissen laat wegteren ?
- Op het medisch centrum van de gevangenis te Brugge zag ik tal van gevangenen die volledig afgeleefd waren en onvoldoende of geen medische verzorging kregen. Wat bedoelt de minister eigenlijk met zijn 'rechtvaardige en menselijke justitie' ?
- Waarom wil de minister dat Marcel Vervloesem zijn laatste adem uitblaast in de gevangenis ?
- Waarom laat de minister, terwijl ik hem dit herhaaldelijk vroeg, geen onderzoek instellen naar de door de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk vastgestelde verdwijningen van de ontlastende stukken en de kinderporno-cd-roms Zandvoort op de gerechtshoven te Turnhout en te Antwerpen ?
- Waarom vraagt de minister zich niet af waarom er geen onderzoek gevoerd wordt naar de 30 processen-verbaal inzake zedenfeiten met kinderen en minderjarigen waarin de halfbroer-aanklager van Marcel Vervloesem wordt genoemd ? In oktober 2006 liet ik een kopie van deze lijst PV's aan procureur-generaal Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen (alwaar de kinderporno-cd-roms verdwenen) overmaken.
- Wil de Minister de zwaar zieke Marcel Vervloesem door middel van zijn gevangenisschap in mensonterende omstandigheden, het zwijgen opleggen inzake de kinderpornozaak Zandvoort terwijl de Minister weet dat daar geen onderzoek in gebeurde ?

In afwachting van het antwoord van de Minister, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

GEEN REACTIE

--------------------

'Antwoord' van Minister De Clerck

Van: Baart, Els
Verzonden door: just.fgov.be
Aan: Jan Boeykens
Cc: Desmet, Mathieu
Datum: 11 mei 2009
Onderwerp: RE: Marcel Vervloesem: Brief van 30.4.2009

Geachte heer Boeykens,

Ik hem met aandacht uw mail van 8 mei 2009 gelezen met betrekking tot de gezondheidstoestand van de heer Vervloesem.

Zoals in het verleden reeds geantwoord, werden alle opmerkingen overgemaakt aan de gevangenisarts en aan de Dienst Gezondheidszorg Gevangeniswezen.

De medische opvolging en behandeling valt onder het medisch geheim en de bevoegdheid van de geneesheren die alles eraan doen om de heer Vervloesem een adequate en volwaardige medische behandeling en verzorging te verzekeren.

Het staat de heer Vervloesem te allen tijde vrij zelf een arts naar keuze naar de gevangenis te laten komen, die hem kan onderzoeken en zich nadien met de gevangenisarts in verbinding kan stellen om overleg te plegen over diagnose en behandeling.

Met voorname hoogachting,

Els Baart

Kabinet Stefaan De Clerck, Minister van Justitie

-------------------

Brief aan De Clerck

Brussel, 8 mei 2009

Minister van Justitie
Stefaan De Clerck
Waterloolaan, 115
1000 Brussel

Geachte Mevrouw Baart,

Betreft: uw brief van 30.4.2009 inzake de heer Marcel Vervloesem

Uw ref.: KAB/LSt/EB/2009-11040

Ik wens u te danken voor uw brief van 30.4.2009 (ondertekend door minister De Clerck) waarin u geen enkel antwoord gaf op de door mij gestelde vragen in mijn E-mails en in mijn aangetekende brieven van 19.1.2009, 20.1.2009, 2.4.2009 en 9.4.2009 aan minister De Clerck.

U schreef mij enkel dat 'de medische aspecten van het dossier Vervloesem werden onderzocht door de Dienst Gezondheidszorg'.

Ik had de minister echter verzocht een onderzoek te laten voeren naar het door de Penitentaire Gezondheidsdienst (die onder verantwoordelijkheid valt van Dokter F. Van Mol) verkeerdelijk opgestelde medische rapport over Marcel Vervloesem.

Voorts vroeg ik de minister om rekening te houden met het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens dat het nodeloze en folterende lijden van zwaar zieke gevangenen zoals Marcel Vervloesem verbiedt.

Ik deelde de minister herhaaldelijk mede dat Marcel Vervloesem op enkele maanden tijd, 6 keren met spoed in het ziekenhuis diende opgenomen en 5 keren diende geopereerd te worden. Ik wees de minister op de uitzichtloze gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem (hartziekte, suikerziekte, kanker, nieren die maar voor 60% werken enzoverder) en het feit dat dergelijke mensen niet in zijn tot boordens toe volgestompte gevangenissen thuishoren.

Ik vroeg de minister waarom hij gevangenen discrimineerde en vroeg hem waarom Michel Nihoul (Zaak Dutroux) om 'gezondheidsredenen' zo snel een verlofregeling en gunstmaatregelen kreeg toegezegd terwijl andere gevangenen en mensen zoals Marcel Vervloesem tot hun laatste adem in de gevangenis worden opgesloten.
Ik bracht daarbij ook het geval van Bart Debie (Vlaams Belang) ter sprake die tot 4 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld maar die om 'gezondheidsredenen' en dank zij het 'cordon sanitaire' tegenover het Vlaams Belang, reeds na 1 dag terug naar huis mocht gaan om er op zijn electronisch enkelbandje te wachten.

Ik zei de minister dat hij politiek verantwoordelijk was voor deze wantoestanden en vroeg de minister om op te houden met over zijn 'overbevolkte gevangenissen' te klagen omdat hij daar zelf schuldig aan is.

Ik informeerde de minister meermaals over het feit dat Marcel Vervloesem herhaaldelijk geen medicatie kreeg en zijn noodzakelijke medicatie reeds 3 x zonder enige reden, geheel of grotendeels werd stopgezet (gevangenis te Turnhout, isoleercel van de gevangenis te Brugge, gevangenis te Brugge).

Ik zond de minister een kopie van mijn schrijven aan Dokter Proot, hoofdgeneesheer van de gevangenis te Brugge, onder wiens verantwoordlijkheid de medicatie van Marcel Vervloesem reeds twee maal zonder enige reden werd stopgezet. Dit schrijven bevatte een uitgebreid medisch verslag over de uitzichtloze gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem nadat hem wekenlang de noodzakelijke medicaties, revalidatie en kinesytherapie nodig om te herstellen van zijn hartoperatie, werden onthouden.
De minister liet de zaak echter wekenlang aanslepen zodat de cardioloog uiteindelijk onregelmatige hartkloppingen bij Marcel Vervloesem vaststelde. Dat was waarschijnlijk ook de bedoeling van deze zoveelste medicatiestop waaraan de diensten van de minister pas na weken de nodige aandacht besteed hebben zodat het kwaad weer was geschied en de schade aan de gezondheid van Marcel Vervloesem weer 'met sukses' aangericht was.

Tijdens mijn bezoek, 10 dagen geleden, stelde ik vast dat de gezondheid van Marcel Vervloesem die intussen opnieuw wat meer medicatie had gekregen, opnieuw zwaar was achteruit gegaan. Zijn suikerspiegel was weer totaal uit balans, zijn bloeddruk stond veel te hoog en hij had opnieuw water in zijn benen.
In plaats van onmiddellijk een onderzoek te laten instellen naar de oorzaken van de achteruitgang van Marcel Vervloesem's gezondheidstoestand gaf de geneesheer van sectie 35 waar Marcel Vervloesem thans verblijft en die naar ik vernomen heb van goede wil is, Marcel Vervloesem zwaardere medicatie in de hoop dat het probleem daarmee zou opgelost geraken.

Bij mijn bezoek van 9.5.2009 (gisteren dus) stelde ik vast dat de benen van Marcel Vervloesem nog meer opgezwollen waren dan voorheen. Zijn bloeddruk had meermaals op 19 en 20 gestaan en dat bleek niet meer met medicatie op te lossen te zijn.
Voor Marcel Vervloesem die een paar maanden geleden een zeer zware hartoperatie moest ondergaan, is dit een levensgevaarlijke situatie.
Tengevolge van deze hoge bloeddruk heeft hij voortdurend hoofdpijn en het gevoel dat hij een neusbloeding krijgt.
Hij staat voortdurend onder stress omdat hij weet dat deze situatie hem vandaag of morgen fataal zal worden en omdat hij weet dat de minister die steeds over een 'menselijke justitie spreekt', hem ten allen koste in de gevangenis wil laten overlijden.
De suikerspiegel van Marcel Vervloesem schommelt van 100 tot 300. Ook dat is levensgevaarlijk voor iemand die een zware hartlijder is en nog maar onlangs werd geopereerd.
Hoe het nu met de kankercellen in zijn lichaam staat, weet hij niet. Het is niet gezegd dat deze toestand in de gevangenis wordt opgevolgd.

Vandaag wist Marcel Vervloesem ons te berichten dat hij een hele dag naar medische diensten heeft moeten lopen.
Zijn medische toestand waarvoor de minister door zijn onbuigzaamheid persoonlijk verantwoordelijk is, is thans zo verslechterd dat er buiten de hartstoornissen ook problemen met de linkerhartkamer zijn opgedoken.
Men heeft eindelijk besloten (misschien is het daarvoor al te laat) om hem volgende week opnieuw in het ziekenhuis op te nemen alwaar hij electroshocks zal krijgen tijdens zijn slaap. Het schijnt nog maar de 'enige oplossing' te zijn. De problemen zijn namelijk zo omvangrijk geworden dat men het risico dat zijn hart het daardoor begeeft, wil nemen.
Of de nieren van Marcel Vervloesem daardoor opnieuw voor 100% zullen gaan werken, zijn suikerspiegel daardoor gestabiliseerd zal geraken en het water daarmee uit zijn benen zal wegtrekken, valt te betwijfelen. Ook de mogelijke kankercellen zullen er niet door verdwijnen.
De medicaties worden nu verder tot een absoluut hoogtepunt opgedreven.

Ik heb de minister regelmatig geschreven dat de verdere opsluiting van Marcel Vervloesem onder zijn huidige gezondheidstand waarvoor hij als minister thans verantwoordelijk is, en de manier waarop Marcel Vervloesem gedurende de eerste zes maanden van zijn gevangenschap behandeld werd, op een beraamde moord lijkt.

De minister (ook de afgetreden minister Vandeurzen) en zijn kabinetsmedewerkers werden immers tot in detail door mij geinformeerd in deze kwestie.

Zowel de advocaat van Marcel Vervloesem als ikzelf hebben herhaaldelijk maar tevergeefs aan minister De Clerck gevraagd om dringend werk te maken van de uitvoeringsbesluiten van de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet. We moesten maanden wachten op een antwoord van de minister die mij in uw brief van 30.4.2009 tenslotte op een vage manier liet mededelen dat de 'strafuitvoeringsmodaliteiten werden onderzocht'.

De maandenlange vertragingsmanoeuvers van de Psycho Sociale Dienst (PSD) en van de gevangenisdirectie, alsook de onbestaande werking van de Dienst Individuele Gevallen, werden bij de minister tevergeefs ter sprake gebracht.

Een maand geleden beloofde de minister om door de Hoge Raad van Toezicht van het Gevangeniswezen, een 'onderzoek' te laten instellen naar de omstandigheden waarin Marcel Vervloesem zich bevindt maar Marcel Vervloesem heeft tot nogtoe niemand van deze Hoge Raad gezien of gesproken.
Vandaag vernam Marcel Vervloesem dat gevangenisdirecteur Van Poucke een gesprek zou voeren over de situatie maar door de electroshocks die hem staan te wachten, kan het zijn dat het nooit meer tot een gesprek komt.

Zoals ik de minister reeds herhaaldelijk schreef, zal de Werkgroep Morkhoven hem persoonlijk verantwoordelijk stellen indien er iets met Marcel Vervloesem gebeurt.
Want nogmaals: het is de minister die 100% op de hoogte is van dit dossier, die de vrijlating van Marcel Vervloesem belette en die persoonlijk en politiek verantwoordelijk is voor de overbevolking en het overlijden van doodzieke mensen in de Belgische gevangenissen.
De minister is ook maar al te goed op de hoogte van de verdwijningen uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en van de 7 kinderpornocdroms op het hof van beroep te Antwerpen.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
postmaster@droitfondamental.eu

http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

Kopie: Marcel Vervloesem, Wendy Vervloesem, advocaat Raf Jespers, kamerleden, pers, europese parlementsleden, Voorzitter Commissie Mensenrechten EP, medische diensten en hospitalen,


FOTO

Justitieminister De Clerck (CD&V - Vlaamse Christen Democraten) die een maand geleden beloofde om door de Hoge Raad van Toezicht van het Gevangeniswezen, een 'onderzoek' te laten instellen naar de omstandigheden waarin Marcel Vervloesem is opgesloten maar thans niets meer van zich laat horen.
De minister die geen rekening wil houden met de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem, wenst ook geen onderzoek te laten voeren naar de door de Hoge Raad voor Justitie schriftelijk erkende verdwijningen van de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en van de 7 kinderpornocdroms Zandvoort op het parket van Turnhout en het hof van beroep te Antwerpen. Het is dus duidelijk dat De Clerck die zich fel tegen de 'straffeloosheid' keert, mogelijke misdaden binnen justitie ongemoeid wil laten. Vrienden komen op de eerste plaats...


Commentaren

Briefjes Briefje aan Wendy


Beste Wendy,

Het eerste wat je vader opmerkte toen hij ons zag (hij was volledig over zijn toeren), is dat ze ons tegen elkaar probeerden op te zetten.

Vandaar dat er in de drie bladzijden van de gevangenisdirectie aan zijn advocaat ook beweerd werd dat je 'niet akkoord
was met onze publicaties'.

Die publicaties kunnen ze immers missen als de pest.
Het is niet voor niets dat ze je vader daarvoor enkele maanden geleden door middel van die tuchtmaatregelen gechanteerd hebben.

Wat ze jullie gisteren gelapt hebben, hebben ze in elk geval goed gepland.
Juist voordat Marcel ons te zien kreeg !

Marcel wachtte 10 dagen op de beslissing van de
gevangenisdirectie en hij was daar behoorlijk nerveus van geworden. Want het stilzwijgen dat er heerste, was niet normaal te noemen.
En dat viel dan juist samen met zijn slechte gezondheidstoestand (na drie weken zonder medicatie) en zijn heropname in het ziekenhuis !
' t Zal wel allemaal weer toeval zijn natuurlijk...

En op de dag dat we hem bezochten (gisteren dus), was er inééns dat negatief verslag naar Jespers waarin jij als een 'slechte dochter' werd afgedaan, waarbij naar ons werd verwezen (de publicaties) en waarin Marcel moest vernemen dat hij op geen enkele gunstmaatregel hoeft te rekenen.

Allemaal toeval natuurlijk en het is niet de eerste keer dat ze jullie zoiets lappen (bij ons pakt dat niet meer omdat we ze na 8 maanden min of meer hebben doorgekregen). En ze weten op voorhand al natuurlijk hoe Marcel op zo'n zaken zal reageren...

Het zou haast kinderachtig te noemen zijn, ware het niet dat het de bedoeling is om je vader psychologisch en emotioneel te vernietigen.
Ik vraag mij af hoeveel gevangenen reeds zelfmoord gepleegd hebben doordat ze op die manier behandeld werden.
Maar ja, van Minister De Clerck moeten we geen onderzoek verwachten. Die laat zich liever in dure BMW's rondrijden om, zoals in Turnhout gebeurde, lantaarnpalen rond gerechtsgebouwen scheef te rijden.

--------------------------------


Beste X,


We zijn natuurlijk volop verslag aan het uitbengen over wat er gisteren gebeurd is.

Het was in ieder geval, zoals de vorige keren, weer allemaal goed gepland.

Ik ben benieuwd wat er nu vandaag gebeurd is. We hebben nog geen telefoon van Marcel gekregen.

Heb een paar keren naar Wendy geschreven.

Zoals je zegt, is dat voedsel in de gevangenis om ziek van te worden.

De informatie die je ons doorgeeft over die MSG-smaakstof en de voeding voor hartpatiënten en diabetici, is zeer interessant om te publiceren, een artikel rond te maken, of in open brieven te verwerken.

De post wordt inderdaad opnieuw geblokkeerd. Onze post krijgt hij aan maar er wordt nog steeds flink wat achtergehouden.

Reageren en BLIJVEN reageren op al deze dingen, is het beste wat we kunnen doen.

Wat de directie betreft, heb ik soms de indruk dat dit één pot nat is. Er zijn in ieder geval een aantal perverse figuren onder weer te vinden die misschien juist door hun perversiteit directeur of directrice geworden zijn.

Ik blijf mij vragen stellen omtrent die stopzetting van die medicatie die eigenlijk mede tot de nieuwe hartproblemen hebben geleid maar verwacht geen onderzoek van De Clerck en konsoorten.

Gepost door: Jan Boeykens | 15-05-09

Reageren op dit commentaar

Briefje
Bezoek Marcel Vervloesem

Brussel, donderdag 14.5.2009

Beste X,


Bedankt voor de informatie.

Vandaag bij Marcel geweest die volledig over zijn toeren was en die, soms bijna huilend, nog op zijn benen trilde van de emoties.

Zijn verlof is hem namelijk op de meest groffe manier geweigerd geweest.

De gevangenisdirectie (Els Deloof ?) had in haar schrijven aan Marcel's advocaat bovendien gesuggereerd dat zijn dochter Wendy 'onvoldoende van hem houdt' (wat de schuld van zijn dood natuurlijk bij haar zou leggen).
Marcel had Wendy die voortdurend bang is dat haar vader zal sterven, vandaag dan ook huilend aan de telefoon gehad.
Marcel was daarop zo woedend geworden dat hij nu alle medicatie en behandelingen weigert.
'Ze zien me trouwens toch niet als iemand die ziek is, dus waarom heb ik dan nog medicatie en een behandeling nodig', aldus Marcel die werkelijk een einde aan zijn leven wil maken.

De gevangenisdirectie had verder gesteld dat de Prinses hem niet voor 'recidivisme' zou kunnen behoeden (terwijl er nog geen sociaal 'onderzoek' is geweest), dat hij 'te persgericht' was (alsof dit een misdaad zou zijn), dat hij 'aan zichzelf moet werken' enzoverder.

We vermoeden dat de Psycho Sociale Dienst (PSD) die haar onderzoek 8 maanden liet aanslepen en daardoor alle dossiers van Marcel blokkeerde, de vrouw die de sociale enquête moet voeren om te zien of Marcel zijn penitentiair verlof niet in Brussel kan doorbrengen, opzettelijk te laat verwittigd heeft.

Het negatief advies van de gevangenisdirectie houdt in dat Marcel, in het beste geval, pas over een 9-tal maanden
misschien opnieuw in aanmerking kan komen voor een verlofregeling.

Morgenvroeg zou Marcel normaal gezien vanwege zijn hartproblemen met de ambulance naar het ziekenhuis moeten gevoerd worden maar Marcel is echter van plan om dat te weigeren.

De rechtszaak die we tegen justitieminister De Clerck aan het voorbereiden zijn tegen de tijd dat Marcel overlijdt, zou dus wel eens sneller plaats kunnen vinden dan gepland.

Marcel zijn post wordt nog altijd tegengehouden. Heel wat post van zijn dochter Wendy en zijn kleindochter Sandy blijkt niet te zijn doorgekomen en de brief van een ex-medegevangene bleef 15 dagen achterwege. Er wordt
waarschijnlijk heel wat andere post die voor hem bestemd is, geblokkeerd.

Hij heeft nog altijd opgezwollen benen (dat duurt nu al 14 dagen) en zijn toestand verslechtert zienderogen.
Zijn bloeddruk staat voortdurend op 20; zijn nieren werken niet naar behoren; er zijn ernstige hartproblemen opgedoken terwijl hij nog maar pas een zware hartoperatie moest ondergaan; zijn suikerziekte is al maandenlang niet meer onder controle te krijgen enzoverder.
Hoe het met zijn kanker gesteld is, weten we niet. Daar wordt met geen woord over gesproken.

Marcel wordt door heel wat gevangenen en personeelsleden gesteund.

Het zijn vooral de gevangenisdirectie en de justitiediensten (tot op het niveau van minister De Clerck en zijn kabinetsmedewerkers) die Marcel op een werkelijk sadistische manier de dood willen injagen en vinden dat zwaar zieke gevangenen het best nog eens extra kunnen gefolterd worden alvorens hen in één van de volgepropte gevangenissen te laten bezwijken.

Gepost door: Jan Boeykens | 15-05-09

Reageren op dit commentaar

Briefje
15.5.2009

Beste X,


Ze proberen Marcel, die geen medicatie en geen medische behandeling meer wil na de maandenlange valse beloftes van de PSD (Psycho Sociale Dienst) en na wat er gisteren gebeurd is (het negatief advies van de directieraad waarin ondermeer beweerd werd dat zijn dochter 'onvoldoende van hem houdt'), weer op alle mogelijke manieren gunstig te stemmen.
Dat maakt namelijk deel uit van hun systeem.

Ze nemen willekeurige tuchtmaatregelen (gevangenisdirectie), zetten zijn hoogstnoodzakelijke medicatie + revalidatie + kinesytherapie een tijdje stop, isoleren hem, blokkeren zijn briefwisseling, zorgen ervoor dat de zaak niet voor de strafuitvoeringsbank kan komen, maken een verkeerd medisch rapport op (de dienst Penitentiaire Gezondheidszorg van dokter Van Mol), zetten hem op transfert naar een andere gevangenis wat op het laatste moment niet kan doorgaan (dokter Proot, hoofdgeneesheer van de gevangenis te Brugge), vertragen eindeloos een eindrapport waardoor al zijn aanvragen en dossiers worden geblokkeerd (PSD, Psycho Sociale Dienst van het ministerie van justitie), antwoorden pas na zes maanden op zijn schrijven (DIG, Dienst Individuele Gevallen van het ministerie van justitie), reageren niet op zijn rapportbriefjes (gevangenisdirectie), beloven een vergadering in Brussel te beleggen die niet doorgaat of waarop er niets beslist wordt (dokter Proot), beloven een onderzoek door het Hoog Comité van Toezicht van het Gevangeniswezen (Minister De Clerck), blokkeren de uitvoeringsbesluiten van artikel 72 van de strafuitvoeringswet (Minister De Clerck), beloven hem in aanmerking te doen komen voor Electronisch Toezicht, beloven een professor aan te stellen voor zijn euthanasieaanvraag (Minister De Clerck), zien dat zijn gezondheid verslechtert zonder dat ze hem ter observatie in het ziekenhuis opnemen, ketenen hem vast aan de operatietafel (AZ Sint-Jan te Brugge), laten hem na de zoveelste operatie weer opnieuw in een cel bij een gedetineerde met zware psychologische problemen 'recupereren' enzoverder, enzoverder

En telkens als het kwaad geschied is en de gezondheid van Marcel weer een flinke klap heeft gekregen, proberen ze hem weer opnieuw gunstig te stemmen en komen ze weer af met nieuwe valse beloftes.
Na enkel weken gebeurt er dan weer iets waardoor zijn wankele gezondheid een ernstige klap krijgt.

Op die manier wordt zijn gezondheid of wat er nog wat van overblijft, systematisch vernietigd.

En dat zal blijven duren tot dat hij in de gevangenis of in het ziekenhuis overlijdt (wat ook hun bedoeling is).

Justitieminister De Clerck en zijn kabinetsmedewerkers zijn perfect op de hoogte van wat hier gebeurt en het is om die reden dat we de minister voor de rechter willen dagen als Marcel overlijdt.

Gepost door: Jan Boeykens | 16-05-09

Reageren op dit commentaar

De 'rechten' achter de tralies
'Artikel vijf van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bepaalt dat niemand onderworpen mag worden aan folteringen of aan een andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Iedereen heeft het recht om menswaardig te worden behandeld. Het is dan ook de verantwoordelijkheid van de overheid om ervoor zorgen dat dat mensenrecht te allen tijde wordt geëerbiedigd.'

Waar blijven Amnesty International Vlaanderen en de Liga voor Mensenrechten ?

--------

ARCHIEF


Het is hoog tijd dat ons land werk maakt van een daadwerkelijke bescherming van gedetineerden


OPSLUITING in de gevangenis is een courante straf in onze maatschappij. Schuldigen moeten gestraft, de maatschappij beschermd. Daarom mogen gedetineerden van hun vrijheid worden beroofd. Wat we daarbij wel dreigen te vergeten, is hoe verregaand vrijheidsberoving als straf is. Vrijheidsberoving raakt immers aan de kern van het menszijn - vrijheid is een fundamenteel mensenrecht. Maar omdat ze gestraft zijn, kunnen gedetineerden geen aanspraak meer maken op dat recht. Hun andere mensenrechten blijven echter wel van toepassing.

Artikel vijf van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bepaalt dat niemand onderworpen mag worden aan folteringen of aan een andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Iedereen heeft het recht om menswaardig te worden behandeld. Het is dan ook de verantwoordelijkheid van de overheid om ervoor zorgen dat dat mensenrecht te allen tijde wordt geëerbiedigd. Een noodzakelijke eerste stap daarvoor is rechtsregels uitvaardigen die bevestigen dat het recht op een menswaardige behandeling ook voor gedetineerden geldt.

De Belgische basiswet ,,Rechtspositie van gedetineerden'' verankert het theoretische kader dat op gedetineerden van toepassing is. Zo moeten gedetineerden voldoende voedsel krijgen, mogen ze in principe brieven ontvangen en versturen, en hebben ze het recht op een gezondheidszorg die gelijkwaardig is aan die van voor hun opsluiting in de gevangenis. Vrij evident allemaal, maar zo is dat met mensenrechten: het gaat om het minimum dat nodig is om van een menswaardig bestaan te kunnen spreken. Het is dan ook opmerkelijk dat België bijna 175 jaar nodig heeft gehad, samen met talrijke veroordelingen door internationale mensenrechteninstanties, om eindelijk, in februari van dit jaar, de basiswet uit te vaardigen.

Wat lange tijd grotendeels de arbitraire bevoegdheid van gevangenisdirecteurs was, is nu dus eindelijk wettelijk geregeld. Het staat op papier. Het kan niet genoeg worden benadrukt hoe noodzakelijk deze basiswet is. Maar papier blijft maar papier. Er is politieke wil nodig om het recht van gedetineerden op een menswaardige behandeling ook hard te maken. Waar blijven de uitvoeringsbesluiten, die nodig zijn om de woorden uit de wet in tastbare realiteit om te zetten?

Zolang de basiswet in de praktijk niet wordt uitgevoerd, bevinden gedetineerden zich in een rechtsvacuüm en blijft de onzekerheid over hun rechten en plichten voortbestaan. De situatie is des te schrijnender voor geïnterneerden, de zwakste en meest vergeten groep onder de gedetineerden. Het gaat om beklaagden die vanwege een psychiatrische aandoening of geestelijke beperking niet voor hun daden verantwoordelijk kunnen worden gesteld. Zij kunnen dan ook niet worden gestraft. Wel kan de rechter beslissen een interneringsmaatregel uit te spreken. Die maatregel dient een dubbel doel: bescherming van de maatschappij en medische behandeling en begeleiding van de patiënt.

In de praktijk wordt vaak alleen het eerste doel vervuld: de persoon met een psychiatrische stoornis of een verstandelijke beperking wordt opgesloten. De medisch-psychiatrische behandeling waarop deze mensen recht hebben en die het hen net moet mogelijk maken om opnieuw in de maatschappij te functioneren, is vaak pijnlijk afwezig. Met als gevolg dat deze mensen die voor onbepaalde tijd en in vaak mensonwaardige omstandigheden worden opgesloten, het steeds moeilijker krijgen en zieker worden.

Om alle problemen rond internering te bespreken, schiet de ruimte van deze vrije tribune hopeloos tekort. Maar het meest problematische pijnpunt is wellicht dat de meeste geïnterneerden nog steeds worden ondergebracht in de psychiatrische annexen van een gevangenis. Door plaatsgebrek kan het ook gebeuren dat ze tussen de gewone gedetineerden terechtkomen, zodat er amper een onderscheid tussen beide groepen wordt gemaakt. Niet alleen zijn de faciliteiten in gevangenissen volledig verouderd en ontoereikend, er is ook een nijpend gebrek aan verzorging en therapie. Maar vooral: deze mensen horen thuis in een verzorgingsinstelling, niet in een penitentiaire omgeving. Ze zijn immers niet gestraft en hebben specifieke noden. Er kan dan ook bezwaarlijk worden gezegd dat het recht van deze mensen op een menswaardig bestaan wordt gerespecteerd.

Decennialang heeft de politiek weinig tot geen interesse getoond voor het lot van geïnterneerden. Daarin lijkt nu wat verandering te komen, maar er is geen reden tot groot optimisme. Pragmatisme, budgettaire beperkingen en uitstelgedrag leiden ertoe dat de genomen beslissingen niet altijd de beste zijn en dat bepaalde noodzakelijke verbeteringen niet worden doorgevoerd. Ondertussen blijven deze mensen weggestoken in gevangenissen en instellingen van sociaal verweer, zonder aangepaste verzorging en begeleiding.

Door hun opsluiting achter muren bevinden geïnterneerden en andere gedetineerden zich in een zwakke positie. Er is immers weinig controle van buitenaf mogelijk en zijzelf kunnen hun rechten moeilijk laten gelden. Het is dan ook tijd, hoog tijd, dat ons land werk maakt van een daadwerkelijke bescherming van gedetineerden. De basiswet moet hoogdringend worden uitgevoerd en geïnterneerden moeten eindelijk de behandeling krijgen waarvan zij al vele jaren zijn verstoken.

Wij doen dan ook een oproep aan onze politici. Vandaag is het 57 jaar geleden dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens plechtig werd aangenomen door een wereld die de waardigheid van elke mens wou verankeren. Laten we deze mensenrechtendag aangrijpen om ook de waardigheid van geïnterneerden en andere gedetineerden te respecteren.


Fiona Ang en Heidi Panken

(De auteurs schreven deze bijdrage namens respectievelijk Amnesty International Vlaanderen en de Liga voor Mensenrechten)

Gepost door: Yves | 16-05-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.