06-05-12

Uranium babies in Iraq

Uranium.du-baby.jpg

At what point do we as people take responsibility for the actions of the governments we outnumber tens of thousands, if not hundreds of thousands to one? At what point do we take responsibility for the governments we pay our blood money to in the form of taxes? At what point do we as people stop making excuses and accept the fact that we are complicit if not active participants in the crimes of our government ?

Picture: Uranium baby in Iraq

http://kenokeefe.wordpress.com/2012/05/05/coming-soon-the...

19:17 Gepost door Jan Boeykens in Iraq, uranium bombs, Victims | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kankerverwekkende stoffen uit Nederland

kanker.2009-3-24-arboportaal.jpg

1945: Voorzitter mr. dr. Jan Donner (de grootvader van huidig minister Piet Hein Donner van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) van de Centrale Zuiveringsraad besloot dat de economische collaborateurs als Damme (maar ook Philips voerde orders uit voor Duitse organisaties) niet zouden worden vervolgd. Damme sr. is echter in 1949 'geclausureerd en onvoorwaardelijk' buiten vervolging gesteld. De reden daarvoor luidt volgens Melhuizen als volgt:

'In de zaak Werkspoor zijn belangrijke maatschappelijke krachten achter de schermen actief geweest om de rechtsgang te beïnvloeden.' Dat kwam ondermeer omdat Damme sr. een vooraanstaand lid was van het 'wij circuit': Hij was voorzitter van de Stichting van de Arbeid, commissaris van de Nederlandsche Bank en bevriend met de socialistische premier Willem Drees, met de liberale politicus en werkgeversvoorzitter mr. D. U. Stikker en kwam bij prins Bernhard over de vloer.

Bovendien was Werkspoor in de race om voor 200 miljoen gulden aan spoorwegmaterieel aan Argentinië te leveren. In die tijd een mega-order, die zeer van belang werd geacht voor de wederopbouw van ons land. En daarmee had het kabinet Drees een belangrijk argument in handen om Damme sr., zoals zoveel andere vooraanstaande industriëlen, te ontzien. Het land moest weer opgebouwd worden en de industrie, die de oorlog zo goed had doorstaan, was daarbij broodnodig. Meihuizen noemt dat 'opportunisme in dienst van de wederopbouw'


Dat de megaorder binnengehaald moest worden blijkt wel uit het feit dat Werkspoor gesanctioneerd 30 miljoen gulden aan steekpenningen mocht betalen aan dictator Juan Peron. Prins Bernhard mocht in 1951 aan Evita Peron het Grootkruis in de Orde van Oranje Nassau uitreiken. Het idee was van diezelfde Stikker, in zijn functie als minister van buitenlandse zaken, onder het motto, 'het kost zo weinig en het geeft zoveel genoegen'. Bovendien had prins Bernhard voor Evita Peron 'een paarlen collier' ter waarde van dertigduizend gulden meegekregen.


De overheersende gedachte van de wederopbouw en de noodzaak om het bedrijfsleven niet teveel voor de voeten te lopen heeft tot een stroom aan 'demarches' (beïnvloeding van de rechtsgang) geleid door achtereenvolgende ministers van justitie, die daarbij werden geholpen door bevriende 'captains of industry'. Een centrale figuur in dit spel was mr.dr.J. Donner, president van de Hoge Raad en voorzitter van de Centrale Zuiveringsraad voor het bedrijfsleven (bewijs)


Het voorkeursbeleid van voorzitter mr. dr. Jan Donner ten aanzien van economische collaborateurs had succes: van de 32.000 gevallen van economische collaboratie kwamen er uiteindelijk circa 700 voor de strafrechter. Dat waren de industriëlen met pech, veelal aannemers, de ‘bunkerbouwers’. “Dat waren gewoon patjepeeërs, die hadden hun afkomst niet mee”, zegt Meihuizen cynisch. “Ze hadden zich bovendien schuldig gemaakt aan de meest zichtbare vorm van economische collaboratie: die bunkers kon iedereen zien. Dat gold in veel mindere mate voor het bankwezen. Dat kwam dan ook vrijwel ongeschonden weer uit de strijd.” (bewijs).


1953: André Donner (ARP), zijnde de vader van huidig minister Piet Hein Donner van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties was vanaf 17 april 1950 tot 6 januari 1954 lid van de Staatscommissie-Van Schaik die de herziening van de Grondwet van 1953 heeft voorbereid. Met deze herziening van de Grondwet heeft artikel 60 van de Grondwet de volgende uitbreiding gekregen (bewijs 1bewijs 2).

“De rechter treedt niet in beoordeling van de grondwettigheid van overeenkomsten.”

De definitie van “verdrag” met vreemde Mogendheden heeft de Grondwetscommissie 1950 Commissie- Van Eysinga, in het plenaire verslag van 16 september 1950 als volgt vastgelegd (bewijs):

“Zonder op volledigheid aanspraak te maken, laat de Commissie hier volgen een lijstje van de meest bekende benamingen; Tractaat (treaty, traité), Conventie (convention (Engels en Frans) ), Handvest (Charter, charte, covenant, pacte), Statuut, Akte, Slotakte (final act, acte final), Algemene Akte, (general act, acte general), Accoord, (agreement, accord), Schikking (arrangement Engels en Frans)), Verklaring of declaratie (declaration, declaration), Protocol (protocol, protocole), Proces-verbaal (procés-verbal), Overeenkomst, Brief - of notawisseling, Lettres annexes (covering letters), Modus vivendi, Arbitrage-compromis, Memorandum d’Accord (Memorandum of Understanding), Memorandum.”

Hiermee zit vanaf 1953 in Nederlandse Grondwet verankerd dat de grondwettigheid van Verdrag, Tractaat (treaty, traité), Conventie (convention (Engels en Frans) ), Handvest (Charter, charte, covenant, pacte), Statuut, Akte, Slotakte (final act, acte final), Algemene Akte, (general act, acte general), Accoord, (agreement, accord), Schikking (arrangement Engels en Frans) ), Verklaring of declaratie (declaration, declaration), Protocol (protocol, protocole), Proces-verbaal (procés-verbal), Overeenkomst, Brief - of notawisseling, Lettres annexes (covering letters), Modus vivendi, Arbitrage-compromis, Memorandum d’Accord (Memorandum of Understanding), Memorandum, etc. met vreemde Mogendheden niet gerechtelijk mag worden getoetst.

Omdat de grondwettigheid van een Verdrag, Conventie, Handvest, Covenant, Statuut, Akte, Accoord, Schikking, Verklaring, Decleratie, Protocol, Proces-verbaal, Overeenkomst, Brief, Nota, Arbitragecompromie, Memorandum, e.d. niet door de rechter mag worden beoordeeld, betekent dat die niet mag worden getoetst aan de Grondwet (art. 94 Grondwet, Ned), waardoor die binnen Nederland geen geldende wettelijke toepassing hebben. André Donner heeft dat allemaal kunnen doen zonder daarbij ook maar enig risico te lopen. Zijn vader Jan Donner was toen (van 1946 tot 1961) immers president Hoge Raad der Nederlanden.


1962: als gevolg van deze Grondwetswijziging, die door toedoen van de vader van Piet Hein Donner tot stand is gekomen, is voor Vice-Presdent Louis Joseph Maria Beel (KVP) en Voorzitter Koningin Juliana van de Raad van State de weg vrijgemaakt om positief advies uit te uitbrengen waarop het kabinet De Quay ((KVP, CHU, ARP (thans: CDA) en VVD)) op 21 april 1962 de Bestrijdingsmiddelenwet van kracht heeft verklaard die geen rekening houdt met:

- de nadelige gevolgen van deze bestrijdingsmiddelen gedurende de gebruiksfase en in de afvalfase;

- en waarbij de niet werkzame chemische stoffen, zijnde onbekende andere zeer giftige, giftige, bijtende of schadelijke stof(fen) niet op het etiket behoeven worden vermeld:

in zeer ernstige mate in strijd met de artikelen 1, 21 en 22 van de Grondwet, wat niet meer door een rechter mag worden beoordeeld (bewijs 1bewijs 2bewijs 3bewijs 4 ).

De grootaandeelhouders van Shell/Billiton (waaronder het Koninklijk Huis en de Nederlandse Staat) hebben van deze door de Raad van State en Nederlandse Staat bewust ingebouwde tekortkomingen in de Bestrijdingsmiddelenwet handig gebruik gemaakt om haar hoog problematisch gevaarlijk afval, met daarin zeer hoge concentraties uiterst giftige volledig in water oplosbare kankerverwekkende stoffen arseenzuur en chroomtrioxide (chroom VI), als bestrijdingsmiddel duur te kunnen verkopen in plaats van tegen zeer hoge kosten eeuwig duur te laten opslaan, waartoe zij in ieder geval vanaf 1986 wettelijk verplicht waren (bewijs 1,bewijs 2bewijs 3bewijs 4bewijs 5).


Achteraf is men erachter gekomen dat deze met de hulp van André Donner ingebouwde tekortkomingen in de Bestrijdingsmiddelenwet zal leiden tot niet meer te betalen schadeclaims richting Shell/Billiton (en daarmee richting het Koninklijk Huis en de Nederlandse Staat). Dit vanwege het simpele feit dat een “Overeenkomst” of “Verdrag” waarvan de grondwettigheid door toedoen van André Donner niet meer door een rechter mag worden beoordeeld geen “Wet” is, zoals de Bestrijdingsmiddelenwet.


1983: dezelfde André Donner (ARP), zijnde de vader van huidig minister Piet Hein Donner van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties was vanaf 1967 tot 1971 (mede)voorzitter van de Staatscommissie Cals-Donner die de algehele herziening van de Grondwet in 1983 hebben voorbereid. Met deze herziening van de Grondwet is artikel 120 in de algehele herziene Grondwet opgenomen, dat luidt (bewijs):


"De rechter treedt niet in de beoordeling van de grondwettigheid van wetten en verdragen.”


Door hiervan in 1983 het zelfstandige artikel 120 in deze algehele herziene Grondwet op te nemen met toevoeging van “Wetten” is het schade-aansprakelijkheidsprobleem vanuit 16,5 miljoen Nederlanders en 500 miljoen Europeanen richting Shell/Billiton (en daarmee richting het Koninklijk Huis en de Nederlandse Staat) vanwege de op 21 april 1962 ingebouwde tekortkomingen in de Bestrijdingsmiddelenwet weggenomen. Daarmee heeft André Donner voor Vice-Presdent Willem Scholten (CDA) en Voorzitter Koningin Beatrix van de Raad van State de weg vrijgemaakt om positief advies uit te uitbrengen waarop het Kabinet Lubbers I(CDA en VVD) heeft beslist dat bij de toelating van bestrijdingsmiddelen niet meer mag worden getoetst aan de volgende hieronder ingelaste artikelen 1, 21 en 22 van de Grondwet:

 

Artikel 1 Grondwet

Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

 

Artikel 21 Grondwet

De zorg van de overheid is gericht op de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het leefmilieu.

 

Artikel 22 Grondwet

1. De overheid treft maatregelen ter bevordering van de volksgezondheid.

2. Bevordering van voldoende woongelegenheid is voorwerp van zorg der overheid.

3. Zij schept voorwaarden voor maatschappelijke en culturele ontplooiing en voor vrijetijdsbesteding.


Daarmee heeft André Donner met de hulp van de Raad van State, de Staat der Nederlanden en de politieke partijen CDA en VVD weten te bewerkstelligen dat bedrijven als Shell/Biliton/Budelco onder de dekmantel van “duurzaamheid” met miljarden euro’s aan overheidssubsidie (belastinggeld) via bestrijdingsmiddelen (waaronder Superwolmanzout-Co) tientallen/honderden miljoenen kilogrammen valselijk geëtiketteerd zeer giftige kankerverwekkende stoffen als arseenzuur en chroomtrioxide (chroom VI), zijnde hoogproblematisch gevaarlijk afval van met name Billiton/Shell/Budelco, via geïmpregneerd hout bij de consumenten in huizen en tuinen zijn gedumpt zonder dat daartegen bestuursrechtelijk, civielrechtelijk of strafrechtelijk kan en mag worden opgetreden. André Donner heeft dat in de periode vanaf 1967 tot 1971 weten te bewerkstelligen. Dit met de wetenschap dat dezelfde André Donner in diezelfde periode (vanaf 7 oktober 1958 tot 29 maart 1979) lid was van het Hof van Justitie der Europese Gemeenschappen te Luxemburg betekent dat hij dit ook in die hoedanigheid heeft gedaan, waarmee het Hof van Justitie van de Europese Unie en daarmee het Gerecht door huidig minister Piet Hein Donner (CDA) van Binnenlandse Zaken en koninkrijksrelaties chantabel is geworden.


Van bovengenoemde door burgemeester en wethouders van Sint-Oedenrode in samenspanning met Gebr. van Aarle B.V. gepleegde misdrijven heeft A.M.L. (Ad) van Rooij strafaangifte gedaan bij de officier van justitie mr. G.C.M. Bos van het arrondissementsparket ’s-Hertogenbosch. Betreffende strafaangifte d.d. 28 december 1994, met bijbehorende brief d.d. 16 november 1994 aan de gemeenteraad van Sint-Oedenrode met bijbehorend 3-tal producties aan bijlagen, vindt u bijgevoegd (bewijs ).


Op deze gedane strafaangifte d.d. 28 december 1994 heeft verantwoordelijk milieuofficier van justitie mr. G. Bos van het arrondissementsparket ’s-Hertogenbosch onder verantwoordelijkheid van de opvolgende minister Winnie Sorgdrager (D66) van justitie (in Kabinet Kok 1) bij brief d.d. 13 januari 1995 (kenmerk: 1/0010/95) letterlijk het volgende beslist (bewijs):


Naar aanleiding van uw aangifte van 28 december 1994 tegen Burgemeester en Wethouders van de gemeente Sint-Oedenrode en de Gebr. Van Aarle B.V. deel ik u mede dat ik hierin geen aanleiding zie een strafrechtelijk onderzoek in te stellen en wel op oppertuniteitsgronden.

De officier van justitie

Mr. G.C.M. Bos


Daarmee heeft de officier van justitie mr. G. Bos met toestemming van verantwoordelijk minister van justitie Winnie Sorgdrager (D66) beslist dat het massaal vergiftigen van de wereldbevolking via o.a. dekmantalbedrijf Gebr. van Aarle B.V. met het valselijk geëtiketteerde Superwolmanzout-CO van Hickson Garantor Nederland B.V. zonder een daarvoor vereiste bouwvergunning, in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan buitengebied op sterk verontreinigde grond zonder voorafgaande vereiste sanering, in strijd met de bouwverordening, zonder een daarvoor vereiste hinderwetvergunning van burgemeester en wethouders van Sint-Oedenrode, zonder een daarvoor vereiste Wvo-vergunning van het waterschap De-Dommel, zonder een daarvoor vereist extern veiligheidsrapport en rampenbestrijdingsplan (vanwege meer dan 500 kg opslag aan arseenzuur) in strijd met post-Seveso-richtlijn te midden van 12 woningen van derden (op 0 tot 100 meter afstand) in het uiterst kritische dommeldalgebied van Sint-Oedenrode (Olland) van zodanig groot algemeen belang is dat daartegen niet strafrechtelijk zal worden opgetreden.


Op deze wijze heeft Shell/Billiton (vanwege het onder voorzitterschap van voormalig milieuminister Hans Alders tot stand gebrachte "Rio de Janeiro protocol") wereldwijd miljarden kilogrammen valselijk geëtiketteerd volledig in water oplosbare zeer giftige kankerverwekkende stoffen als arseenzuur en chroomtrioxide (chroom VI)zijnde hoogproblematisch gevaarlijk afval, via tijdelijke uitlogende producten (geïmpregneerd hout) op een ongecontroleerde wijze in water, bodem en lucht kunnen dumpen, waarvoor voormalig minister van justitie Winnie Sorgdrager (D66) zowel persoonlijk als wel namens de Staat der Nederlanden verantwoordelijk en aansprakelijk is.


Voor meer informatie hierover lees bijgevoegd verzoekschrift d.d. 21 juli 2011, aangevuld bij brief d.d. 7 augustus 2011, van Ad van Rooij aan het Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese Unie om de Nederlandse Grondwet in overeenstemming te brengen met de Europese Grondwet (Verdrag van Lissabon)


Info: A,M,L Van Rooij

04-05-12

Zieken in Belgische gevangenissen

MVervloesem.kleinkind.jpg

Brussel, 4 mei 2012

Geachte Mevrouw Turtelboom,

Betreft: Gevangenis Turnhout - Marcel Vervloesem

Zoals u wellicht weet, is de medische toestand van de heer Vervloesem er na de maandenlange onterechte voorhechtenis in de gevangenis van Turnhout, er nog verder op verslechterd.

De heer Vervloesem die ondermeer aan kanker lijdt, werd zopas vanwege ernstige infecties en hartproblemen in het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout opgenomen alwaar hij vijf dagen lang aan het ziekenhuisbed werd vastgeketend.

Hij is nu terug naar de gevangenis van Turnhout verhuisd alhoewel zijn toestand zorgwekkend blijft.

Ik schrijf u reeds wekenlang over de brieven van zijn dochter, kleindochter en vrienden die in de gevangenis van Turnhout werden achtergehouden.   Maar u en/of uw kabinetsmedewerkers schijnen geen aandacht te schenken aan dit probleem.

Gisteren bleek er geen enkele brief voor de heer Vervloesem te zijn aangekomen, wat onmogelijk is.

Omdat de minister van justitie politiek verantwoordelijk is voor de goede werking van de Justitie, doe ik nogmaals beroep op uw tussenkomst in deze zaak.

 

Hoogachtend,

 

Jan Boeykens

Faiderstraat 10

1060 Sint Gillis

 

PS. In bijlage zend ik u een kopie van de brief die ik vandaag aan Vervloesem's advocaat richtte en een kopie van de lijst van hospitalisaties van de heer Vervloesem die ik u reeds meermaals heb gemaild.  

Zoals u kan zien, contacteer ik hierbij tevens Prof. Cosyns, die de heer Vervloesem reeds twee jaar lang begeleidt en die tevens aan het hoofd staat van de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen die moet nagaan 'of de rechten van de gevangenen wel gerespecteerd worden'.


Van: Jan Boeykens werkgroep morkhoven

Aan: Fm_ Infojust Functional_mailbox <info@just.fgov.be> (justitieminister Turtelboom, VLD), Paul.Cosyns.be, dekamer.be  Kopie: guy.verhofstadt.europarl.europa (VLD), eerstekamer.nl, kabinetderkoningin.nl, freemetro.be, demorgen.be, herman.decroo (VLD), redactie.telegraaf.nl, redactie.nu.nl, redactie.parool.nl, klachten.vlaamseombudsdienst, justitiehuis.brussel, justitieel.welzijnswerk, bert.anciaux.senators, yves.buysse, piet.debruyn.n-va.be,  jan.durnez.senaat.cdenv.be, Sabien Battheu (VLD)

Datum: 4 mei 2012 15:48

Onderwerp: Justitie - Brief aan minister Turtelboom - Marcel Vervloesem

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Brussel,  4 mei 2012 14:45

Geachte Mevrouw,

Betreft: Marcel Vervloesem

Uw cliënt, de heer Vervloesem, heeft ons nadrukkelijk verzocht om u niet meer te schrijven omdat u zou gezegd hebben dat u zich uit deze zaak zou terugtrekken indien we opnieuw zouden schrijven.

Alhoewel zijn spoedopname heeft bewezen dat de bezorgdheid die we in ons schrijven hebben geuit, terecht was, hebben we het verzoek van de heer Vervloesem gerespecteerd.

Maar doordat de toestand van de heer Vervloesem, hoe langer, hoe meer, alarmerend wordt en ik opnieuw voor zijn leven vrees, heb ik besloten om mijn zwijgen te doorbreken.

Ik geef u hierbij een kort overzicht.

Zoals u in zijn medisch dossier ongetwijfeld hebt gezien, is uw cliënt kanker-, hart', nier- en diabetespatiënt en werd hij een 40-tal keren gehospitaliseerd.

De gezondheidstoestand van uw cliënt is door zijn langdurige hechtenis en de recente opsluiting bij een geesteszieke die dag en nacht liederen zong en rookte, dermate verslechterd dat hij al 2 weken lang water in zijn benen heeft.

Tengevolge van zijn suikerziekte en het feit dat zijn nieren onvoldoende werken, kreeg hij daardoor ernstige ontstekingen.

Hij is dermate verzwakt dat zijn weerstandssysteem niet was opgewassen tegen de infecties en dat hij hartproblemen kreeg waardoor hij met spoed diende opgenomen te worden.

Zoals ik justitieminister Turtelboom die voor de kalender 'Kom op Tegen Kanker' poseert, schreef, werd uw cliënt op de Dienst Intensieve Zorgen van het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout, dagenlang met kettingen rond zijn benen aan het ziekenhuisbed geklonken terwijl hij al maandenlang slechts in voorhechtenis zit in de gevangenis van Turnhout waar dat een deel van de gevangenen, wegens plaatsgebrek (210 i.p.v. 120 gedetineerden), op matrassen op de grond moet slapen.

Omdat er Nederlandse journalisten opdoken, besloot men gisteren om de kettingen van de ontstoken en nog steeds opgezwollen benen van uw cliënt te verwijderen en werden er enkele windeltjes rond zijn benen gedraaid.  Nadien werd hij opnieuw in de gevangenis van Turnhout opgesloten.

In tegenstelling tot wat er in 2009 in de gevangenis van Turnhout gebeurde, besloot men hem deze keer niet opnieuw bij een geesteszieke te steken die, tengevolge van diarree, zijn stront aan de muren wrijft.

In 2009 diende de heer Vervloesem namelijk met spoed in het ziekenhuis te worden opgenomen en toen was er een chirurgisch ingrijpen noodzakelijk om de infecties die tot de amputatie van één van zijn benen had kunnen leiden, te stoppen.

Na een week lang bij de geesteszieke te zijn opgesloten, geraakte hij in coma en werd hij met een speciale ambulance naar het Sint-Jan ziekenhuis te Brugge gevoerd alwaar hij een zware open-hart-operatie onderging en hij gedurende 591 uren aan zijn bed werd vastgeketend.

Zoals ik justitieminister Turtelboom (Open VLD) reeds herhaaldelijk schreef, worden de brieven van Vervloesem's dochter, kleindochter (die tengevolge van de feiten  psychologische wordt begeleid) en vrienden, reeds wekenlang achtergehouden.

Turtelboom reageerde niet op mijn schrijven en de brieven zijn nog altijd niet gearriveerd.  We vermoeden zelfs dat zij, met de stilzwijgende toestemming van de minister en haar kabinetsmedewerkers, werden weggeworpen.

Gisteren bleek er geen enkele brief voor uw cliënt te zijn aangekomen, wat onmogelijk is en hem uitermate deprimeert terwijl hij van zijn opname niet hersteld is.  Dat heeft natuurlijk een weerslag op de gezondheid van uw cliënt die daarmee opnieuw dreigt gehospitaliseerd te worden en daarbij een grote kans maakt om te overlijden.

Wij vermoeden dat dit opnieuw met het kabinet van minister Turtelboom te maken heeft, gezien men daar reeds wekenlang van deze kwestie op de hoogte is.

Het spijt mij van u geschreven te hebben.  Maar ik heb geen andere keus.

De zaken die ik aanhaalde, moeten immers opgelost worden door zijn advocaat en ik heb uw cliënt, via bepaalde contactpersonen, reeds laten weten dat hij zijn advocaat moet contacteren die deze zaken moet aanpakken.

Ik wens ook geen speelbal te worden van uw cliënt die wanhopig beroep doet op mijn tussenkomst omdat hij zijn advocaat niet durft te raadplegen, en van de overheid die uw cliënt met het medeweten van minister Turtelboom en alle politici en instanties die ik heb aangeschreven, als het ware gijzelt.

Hoogachtend,


Jan Boeykens
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

PS. De Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen die geleid wordt door Prof. Cosyns en die nagaat 'of de rechten van de gevangenen wel worden gerespecteerd', kreeg gisteren een nieuw secretariaat toegewezen.

In bijlage zend ik u een paar lijsten van hospitalisaties en medische raadplegingen van uw cliënt die dus reeds maandenlang in voorhechtenis is opgesloten terwijl het gerechtelijke onderzoek uitwees dat hij onschuldig is en de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank voor zijn vrijlating pleitte.

===

Marcel Vervloesem - Turnhout 27.4.2010

1) kwaadaardige kanker – St H. Hart Lier – 2 keer

2) nieren – 5 keer – Sint Elisabeth Herentals

3) pancreas – 2 keer – 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen

4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 – H. Hart Lier -Sint Elisabeth Herentals

5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 – UIA ziekenhuis Antwerpen

6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville – StElisabeth Herentals – 11 keer

7) nierblok – Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven – 2 keer

8. hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden – 3 keer

9) intensieve, diabetische blok – H. Hartziekenhuis Lier – 4 keer

10) nierblok – H. Hartziekenhuis Lier – 1 keer

11) hartkijkoperatie – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer

12) nierdyalyse – AZ Sint Jan Brugge – 5 keer

13) inwendige bloeding – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer

14) operatie kijkwonde – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer

15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer

16) intensieve spoed, cardio – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer

17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer

18) intensieve spoed, insulinecoma – Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals – 1 keer

19) hartoperatie – AZ Sint-Jan Brugge

20) moest op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen worden.

Foto: Marcel Vervloesem met één van zijn vier kleinkinderen.  Indien justitieminister Turtelboom, die voortdurend geinformeerd wordt, een kabinetsmedewerker de opdracht geeft om naar de directie van de gevangenis van Turnhout te telefoneren om te vragen wat er met de briefwisseling van Marcel Vervloesem aan de hand is, dan is het probleem met de briefwisseling metéén opgelost. Het feit dat dit niet gebeurt en Marcel Vervloesem, vlak na zijn spoedopname, zelfs geen brieven meer aankrijgt, bewijst dat het kabinet van justitieminister Turtelboom bij deze zaak betrokken is.  Vandaag wordt Turtelboom opnieuw geinformeerd over de gang van zaken zodat zij achteraf niet kan beweren dat zij 'van deze zaak niets afwist'.